„6 stycznia Kościół obchodzi uroczystość Objawienia Pańskiego, w tradycji znaną jako Trzech Króli. Inna nazwa tego dnia to Epifania. Na Wschodzie była ona znana już w III wieku. Sto lat później pojawiła się także na Zachodzie, gdzie przeobraziła się właśnie w święto Trzech Króli. W liturgii uroczystość ta wiąże się nierozerwalnie z Bożym Narodzeniem” – przypomina Katolicka Agencja Informacyjna. Święto ma niezwykle głęboki sens teologiczny i społeczny, a przez swoją symbolikę wpłynęło na europejską kulturę. Dziś niestety często o tym zapominamy.

A szkoda, bo przecież kult Trzech Króli ma bardzo bogatą historię i jest zakorzeniony w Europie od stuleci. Przykładem tego niech będzie Kolonia. Chociaż dziś niemieckie miasto kojarzy się z sylwestrowymi wybrykami imigrantów, a sam Kościół w Niemczech jest daleki od katolickiej ortodoksji, to w kolońskiej katedrze znajdziemy czczone tam od średniowiecza relikwie władców, którzy oddali hołd Panu Jezusowi.

„Tradycja Trzech Króli związana jest z Kolonią od XII wieku. W 1164 roku Rajnald z Dassel, kierujący kancelarią cesarza Fryderyka I Barbarossy, przywiózł nad Ren jako zdobycz z podbitego Mediolanu szczątki, czczone tam jako relikwie Trzech Króli. O tym, jak wcześniej dostały się one do Italii, wiemy z żywota biskupa Eustorgiusza. Wynika z niego, że doczesne szczątki Trzech Króli miała znaleźć w IV wieku w Jerozolimie św. Helena, matka cesarza Konstantyna, po czym w IX wieku przewieziono je do kościoła w Mediolanie. Według innych źródeł, mediolańczycy do 1158 roku nic nie wiedzieli o posiadanym przez siebie skarbie. Dowiedzieli się o ich pochodzeniu dopiero wówczas, gdy z powodu oblężenia miasta musieli zabrać relikwie z położonego u jego bram kościoła.

Rajnald nie tylko ofiarował Kolonii relikwie, ale także przyczynił się do związanego z ich posiadaniem gwałtownym rozwojem miasta – politycznym, gospodarczym i kulturalnym. W krótkim czasie Kolonia stała się jednym z największych miejsc pielgrzymkowych chrześcijaństwa. Bardziej od niej znane były tylko Jerozolima, Rzym, Santiago de Compostela i Akwizgran, a posiadanie relikwii wiązało się w tamtych czasach z wysokiej rangi pozycją w życiu politycznym”.

• Trzy pokolenia: Stary (Melchior/Kacper), średni (Melchior/Kacper) i młody (Baltazar) – symbolizują ludzi w każdym wieku.
• Różne rasy: Kacper (Europejczyk), Melchior (Azjata), Baltazar (Afrykanin) – reprezentują wszystkie kontynenty i narody.
• Poganin/Mędrzec: Mędrcy z dalekiego Wschodu, poganie, którzy jako pierwsi uznali Chrystusa, pokazują Jego objawienie się światu, a nie tylko Żydom. 

• Złoto: Symbol godności królewskiej Jezusa (Król).
• Kadzidło: Symbol boskiej natury Jezusa (Bóg).
• Mirra: Symbol ludzkiej natury i przyszłej męki (Człowiek, Zbawiciel). 

• Objawienie Pańskie (Epifania): Święto przypominające o objawieniu się Jezusa poganom.
• Orszaki Trzech Króli: Barwne procesje odtwarzające wędrówkę Mędrców, łączące wspólnotę.
• Święcenie kredy i kadzidła: Kreda pisze się na drzwiach C+M+B, co oznacza „Christus Mansionem Benedicat” („Niech Chrystus błogosławi domowi”). Kadzidłem okadza się dom dla ochrony.