• 16 stycznia w siedzibie gdańskiej Solidarności odbyło się noworoczne spotkanie „chełminiaków”
• „Chełminiacy” to osoby, które z powodów politycznych w okresie stanu wojennego zostały przez komunistyczne władze umieszczone w Wojskowym Obozie Internowania w Chełmnie.

 

Coroczne spotkanie

Organizatorem noworocznego spotkania było Stowarzyszenie Osób Internowanych „Chełminiacy 1982”. W tradycyjnym spotkaniu dawnych opozycjonistów wzięli udział również: przewodniczący Zarządu Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność” Krzysztof Dośla oraz kierownik wydziału udostępniania gdańskiego oddziału IPN Karol Lisiecki.

Członkowie stowarzyszenia spotykają się kilka razy do roku. W styczniu organizujemy w Gdańsku uroczystość z okazji nowego roku. Jest to okazja do policzenia się i rozmawiania o naszych problemach. Członkami stowarzyszenia są osoby, które na przełomie 1982/1983 roku zostały osadzone w Wojskowym Obozie Internowania w Chełmnie, stąd „chełminiacy”

– powiedział Małgorzacie Kuźmie na łamach strony internetowej Regionu Gdańskiego NSZZ „Solidarność” Andrzej Adamczyk, przewodniczący Stowarzyszenia Osób Internowanych „Chełminiacy 1982”.

Wojskowe Obozy Internowania

Wojskowe Obozy Internowania powstały na początku listopada 1982 roku. Umieszczano w nich pod pozorem prawnych działań – powołania do odbycia czynnej służby wojskowej działaczy opozycji antykomunistycznej i osoby negatywnie nastawione do ówczesnego systemu polityczno-gospodarczego. W całej Polsce powstało 13 takich obozów. Jednym z nich był obóz w Chełmnie. Obozy służyły walce z opozycją antykomunistyczną. Ich twórcy wykorzystywali Wojsko Polskie do represjonowania osób w nią zaangażowanych.

Podobnych obozów było w Polsce 13, w Chełmnie przebywały 304 osoby. Internowani w WOI mieszkali w namiotach przy mroźnej pogodzie, byli poddawani indoktrynacji oraz zmuszani do bezsensownych i ciężkich prac fizycznych. Oczywiście ta forma represji nie miała nic wspólnego z wojskiem, bo znaleźli się tam ludzie z kategorią zdrowia D, jedyni żywiciele rodziny, aktualnie chorzy, niektórzy w opatrunkach gipsowych albo w kołnierzu ortopedycznym, nie wspominając o osobach po 35 roku życia, a nawet po czterdziestce.

– powiedział Andrzej Adamczyk.

To, że mamy swoją organizację, daje nam możliwość wspólnego występowania w imieniu naszych członków. W 2015 roku doprowadziliśmy do nowelizacji ustawy, która zrównała osadzenie w wojskowym ośrodku internowania z internowaniem w cywilnym ośrodku. Udało się również osądzić głównych organizatorów tej formy prześladowania opozycji. W 2018 roku generałowie Władysław Ciastoń i Józef Sasin zostali prawomocnie skazani za zbrodnie komunistyczne, w tym za organizację wojskowych obozów internowania. Osoby, które przeszły te obozy, mogą starać się o status osoby represjonowanej oraz występować o zadośćuczynienie za okres przebywania w WOI

– dodał.