informacje

Wskutek postępujących zmian w sytuacji społeczno - politycznej kraju „Solidarność” w coraz szerszym zakresie mogła spełniać funkcje związku zawodowego. Szereg naszych postulatów jedynie w ograniczonej formie znalazło miejsce w ustawach sejmowych, umożliwiając tym samym tylko częściową realizację przyjętych założeń programowych.

Związek nie miał wystarczających prawnych możliwości działania, nie miał dostatecznego wpływu na decyzje władz, by zapobiec ogromnym kosztom społecznym dokonywanych przemian i nierównemu ich rozłożeniu.

Jesteśmy świadomi, że jest to dopiero początek przeobrażeń systemowych - początek trudnej drogi. Nasz główny cel pozostaje niezmienny: ochrona praw, godności i interesów pracobiorcy oraz walka o egzekwowanie uprawnień związkowych i ich poszerzenie, zwłaszcza w zakresie wpływu na decyzje administracji wojewódzkiej i samorządowej.

Pozostajemy reprezentantem tych grup społecznych, które najbardziej ucierpiały na reformach; szeroko rozumianej społeczności pracowniczej, bezrobotnych oraz emerytów i rencistów. Od naszej dalszej aktywności i mądrości zależy skuteczność i powodzenie przemian. Powinniśmy dążyć do tego by cena jaka przyjdzie społeczeństwu jeszcze zapłacić na drodze reform była jak najniższa.

Oblicze Związku

Aby sprostać naszym statutowym zadaniom postawiliśmy w regionie na Związek profesjonalny, o wysokim poziomie merytorycznym, dysponującym zawodowymi działaczami i silnym kadrowym wsparciem prawno-ekonomicznym. W kontaktach zewnętrznych z pracodawcami oraz administracją państwową i samorządową daje to możliwość stawiania żądań realizacji wynegocjowanej polityki społecznej, spełniania ustawowych zobowiązań na rzecz pracowników, udziału w restrukturyzacji i przekształceniach przedsiębiorstw, opiniowania programów naprawczych. Działania takie mają na celu wymuszenie na rządzie aktywnej polityki gospodarczej. Profesjonalizacja Związku gwarantuje jednocześnie odpowiedzialność za podejmowane przez Związek decyzje.

Obowiązujące są dla nas zapisy Statutu NSZZ „Solidarność”. Niektóre propozycje programowe sprzed dwóch lat tracą aktualność. Nie czujemy sie juz odpowiedzialni za całość przemian politycznych i gospodarczych w naszym kraju. Samorządy pracownicze w zakładach pracy działają i organizują sie niezależnie od Związku. Partie polityczne reprezentują różne poglądy, zgodnie z modelem demokratycznego, pluralistycznego społeczeństwa. Nie poczuwamy sie do odpowiedzialności za głoszone przez nie wartości i programy polityczne.

Większość szczegółowych działań przewidzianych w poprzednim programie jest obecnie realizowana i pozostaje w pełni aktualna. Określanie się mianem organizacji profesjonalnej oznacza stosowanie negocjacyjnych sposobów walki związkowej, jest wyrazem poszukiwania skutecznych form nacisku na pracodawcę.

Podział organizacyjny NSZZ „Solidarność”, zgodnie ze Statutem, na strukturę zakładową, regionalną i krajową był uzasadniony głownie przez pozazawodowe funkcje, które w przeszłości Związek musiał pełnić.

Zmiany restrukturyzacyjne, dokonujące się w naszym kraju nie burzą wprawdzie takiej struktury organizacyjnej Związku, ale wymagają jej uzupełnienia przez nowe elementy, przydając starym innego znaczenia.

Związek musi rozpocząć aktywną politykę tworzenia organizacji międzyzakładowych obejmujących swoim działaniem małe zakłady pracy, w których nie ma możliwości tworzenia komisji zakładowej. Otworzy to dodatkowe możliwości rozwoju struktur zawodowych i branżowych oraz będzie prowadziło do wzrostu ich znaczenia w strukturze regionalnej.

Regionalne struktury branżowe powinny działać w ramach ogólnej linii niesprzecznej z programem Związku wytyczonym przez Krajowy Zjazd Delegatów przy posiadaniu duże samodzielności w zakresie spraw dotyczących danej branży czy zawodu. Istnienie struktur branżowych nie może jednak prowadzić do sytuacji dwuwładzy - z jednej strony władze regionalne, z drugiej regionalna struktura branżowa.

Struktury Związku powinny uczestniczyć we wszelkich działaniach na różnych szczeblach władzy ustawodawczej, wykonawczej i samorządowej w procesie tworzenia i realizowania przepisów dotyczących osłony socjalnej - w fazie transformacji systemowej państwa i społeczeństwa - dla wszystkich obywateli RP wymagających tej pomocy.

Funkcje Zarządu Regionu

Naczelnym zadaniem stojącym przed władzami Regionu jest ochrona przed bezrobociem i jego skutkami oraz obrona przed zwolnieniami z pracy. powinniśmy domagać sie opiniowania programów restrukturyzacyjnych i zablokowania ich realizacji w przypadku braku odpowiedniej ochrony interesów pracowniczych. Wprawdzie w oparciu o obowiązujące prawa Związek nie może skutecznie bronić swoich członków, wskutek braku wpływu na decyzje administracji wojewódzkiej i samorządowej, lecz nie wolno nam rezygnować z tej funkcji.
Pomoc dla organizacji zakładowych w przekształceniach własnościowych i popieranie takich form przekształceń, które pozwalają pracownikom na uzyskanie własności w gospodarce.
Działające przy Zarządzie Regionu Biuro Konsultacyjno - Negocjacyjne i Biuro Radców Prawnych stanowią zaplecze dla struktur branżowych, terenowych i komisji zakładowych; maja obowiązek udzielania pomocy w sprawach układów zbiorowych, zatrudniania i plac oraz działań interwencyjnych. Zadaniem BKN jest tez wielostronna działalność szkoleniowa.
Wszyscy przewodniczący komisji zakładowych i ich zastępcy powinni zostać objęci obowiązkowym szkoleniem związkowym z zakresu znajomości Statutu, ustaw związkowych, prawa pracy, techniki negocjacji oraz zasad ochrony członków Związku.
Zarząd Regionu po otrzymaniu od ministra Pracy i Polityki Socjalnej licencji na prowadzenie Biura Pracy NSZZ "S" Wielkopolska jest zobowiązany do zabezpieczenia jej sprawnego funkcjonowania.
Organizowanie sprawnego systemu informacji związkowej w Regionie powinno odbywać się przy wykorzystaniu prasy, informatora "Komunikaty" oraz radia i telewizji. Należy kontynuować środowe spotkania Zarządu Regionu z przedstawicielami organizacji zakładowych oraz ustalić stały kontakt przewodniczących ogniw terenowych z Prezydium Zarządu Regionu.
Współpracę z zagranicznymi centralami związkowymi należy uporządkować i ukierunkować na najważniejsze dla związku sprawy.
Pilnym zadaniem jest tworzenie nowych organizacji związkowych obejmujących swym działaniem pracowników w małych przedsiębiorstwach (szczególnie prywatnych) oraz pomoc w łączeniu się organizacji w struktury terenowe. Przy komisjach terenowych mogą tworzyć się lokalne komisje międzyzakładowe.
Należy wzmocnić działania w kierunku ochrony środowiska pracy, bezpiecznych warunków pracy oraz polepszenia systemu społecznej inspekcji pracy.
Należy dążyć do zwiększenia udziału delegatów na WZD w pracach Zarządu Regionu oraz ogniw terenowych.
Więcej uwag należy poświęcić tworzeniu Towarzystwa Ubezpieczeń Wzajemnych "Praca", Funduszu Strajkowego, profesjonalnych form szkoleń przekwalifikowań dla członków Związku.
Należy podjąć bardziej efektywne działania gospodarcze w celu wzmocnienia kondycji finansowej Związku.

Funkcje ogniw terenowych

W zakresie przeciwdziałania bezrobociu i jego skutkom, działalność terenowych ogniw Związku powinna dotyczyć:
- - skutecznej kontroli środków przeznaczonych na aktywna walkę z bezrobociem,
- - aktywnej działalności Regionalnych rad Zatrudnienia, współpracy z Rejonowym Urzędem Pracy i Związkowym Biurem Pracy.
Zwiazek powinien włączyć sie w działania systemu pomocy społecznej, zapewnić pomoc najbardziej potrzebującym członkom Związku
Ogniwa terenowe, z upoważnienia zarządu regionu, zobowiązane są reprezentować interesy członków Związku wobec władz gmin i administracji państwowej, a w szczególności opiniować akty prawne oraz kontrolować realizacje interesów związkowych przez władze lokalne.
Struktura terenowa powinna zapewnić fachową obsługę komisji zakładowych na terenie swojego działania, a w szczególności:
- zapewnić pomoc prawną i wsparcie w negocjacjach z pracodawcami;

obsługę informacyjną w oparciu o wydawnictwa ogólnozwiązkowe, materiały regionalne oraz opracowania własne;
działalność interwencyjną;
wypracowanie opinii związkowców z danego terenu dla potrzeb władz regionalnych.

Funkcje związku w zakładzie pracy

Zakład pracy jest podstawowym terenem działania Związku. Wobec wyzwania jakie niosą zmiany własnościowe i restrukturyzacyjne (co najczęściej prowadzi do zwolnienia pracowników oraz obniżenia płac realnych) komisje zakładowe lub międzyzakładowe musza przyjąć bardziej aktywną postawę.

Dla złagodzenia skutków bezrobocia komisje powinny:
- prowadzić rejestr zwalnianych z pracy członków Związku i przekazywać te informacje do Związkowego Biura Pracy
- prowadzić poszukiwania miejsc pracy dla bezrobotnych członków Związku,
- wynegocjować w regulaminach funduszu socjalnego i mieszkaniowego odpowiednie zapisy gwarantujące pomoc finansowa dla najbardziej potrzebujących, bezrobotnych członków Związku.
W zakresie przeciwdziałania bezrobociu Związek powinien podejmować następujące działania:
- wynegocjowanie z pracodawcą wielkości i warunków zatrudnienia na okres co najmniej jednego roku,
- w razie groźby zwolnień grupowych lub indywidualnych z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy żądać wykonania na koszt pracodawcy ekspertyzy techniczno - ekonomicznej zasadności tych zwolnień,
- wejście w spór zbiorowy z pracodawcą, z możliwością strajku, w przypadku złamania porozumienia w sprawie zwolnień grupowych.
  
  Zwiększenie skuteczności tych działań wymaga zmiany ustaw, w szczególności ustawy o związkach zawodowych, sporach zbiorowych, kodeksu pracy.
Wobec postępującej fali nadużyć i rosnącej korupcji przy przekształceniach własnościowych i konieczność przyspieszenia prywatyzacji wymagają znacznego bezpośredniego wpływu NSZZ "Solidarność" na przebieg tego procesu. Związek powinien negocjować z pracodawcą formy i zasady prywatyzacji, jak również zakres zatrudnienia i wysokość wynagrodzeń po przekształceniach. Kwestie sporne powinno rozstrzygać referendum załogi.
Na komisjach zakładowych ciąży obowiązek ścisłej kontroli działania służb bhp i SIP w zakresie ochrony pracy. Należy bezwzględnie egzekwować od kierownictwa zakładów przeznaczanie wystarczających środków na te cele oraz zapewnienia możliwości organizacyjnych wykorzystania funduszy. Skuteczna kontrola ze strony Związku wymaga wprowadzania obowiązkowych szkoleń wyznaczonych członków komisji zakładowych w zakresie BHP.
komisje zakładowe powinny podjąć wszelkie możliwości działania dla porządkowania zakładowych systemów płacowych, a także dla wprowadzenia w życie wynegocjowanych układów zbiorowych.
Działalność Związku należy prowadzić w oparciu o wyszkolonych działaczy. Dla członków komisji zakładowych szkolenia powinny być obowiązkowe. konieczne jest podnoszenie kwalifikacji wszystkich członków naszego Związku w zakresie ich praw i obowiązków.

Wiele istotnych zadań ujętych w programie III Krajowego Zjazdu Delegatów nie udało sie w trakcie ostatniej kadencji zrealizować. Dla skutecznej realizacji tych zadań Związek musi spowodować zmiany zapisów w ustawach regulujących stosunki pracy i działalność związków zawodowych.

Uchwała nr 1/1992

WZD zobowiązuje ZR do opracowania preliminarza budżetowego zgodnie z par. 23 pkt. 5 i § 39 pkt. 1 Statutu i prowadzenia na jego podstawie działalności finansowej.

Uchwała nr 2/1992

WZD zobowiązuje ZR do dopilnowania, aby spółka związkowa przedstawiła w ciągu dwóch miesięcy pełne sprawozdanie ze swojej działalności -finansowej. Sprawozdanie powinno zostać dostarczone delegatom przez komisje zakładowe.

Uchwała nr 3/1992

WZD zobowiązuje ZR do zdecydowanego poprawienia przekazu informacji między ZR a KZ oraz wzmocnienia informacji związkowej „S-P” w dodatku do „Głosu Wielkopolskiego”.

Uchwała nr 4/1992

WZD zobowiązuje Regionalną Komisję Rewizyjną do co kwartalnego ogłaszania informacji o wynikach swojej pracy w „Komunikatach”.

Uchwała nr 5/1992

Delegaci na WZD apelują do wszystkich struktur Związku oraz Klubu Parlamentarnego NSZZ „S” o wnikliwe zajęcie się problematyką osób niepełnosprawnych.

Uchwała nr 6/1992

Delegaci na WZD apelują o wspieranie działalności zakładów racy chronionej oraz ochronę stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych. Praca dla tych osób jest formą rehabilitacji.

Uchwała nr 7/1992

Delegaci na WZD zobowiązują Komisję Krajową do podjęcia niezbędnych działań u Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, aby po konsultacji z Krajową Komisją Koordynacyjną ds. osób Niepełnosprawnych i Spółdzielczości Inwalidów NSZZ „S” niezwłocznie zostały opracowane i wydane w formie rozporządzenia brakujące przepisy wykonawcze do ustawy z dnia 9 V 1991 r. Dz.U. nr 46 o rehabilitacji i zatrudnieniu osób niepełnosprawnych.

Uchwała nr 8/1992

WZD zwraca się do KK NSZZ „S” oraz do Klubu Parlamentarnego NSZZ „S” z prośbą o wystąpienie z inicjatywą ustawodawczą w prawie reformy systemu emerytalno-rentowego.

Uchwała nr 9/1992

WZD zwraca się do KK o spowodowanie przez Rząd RP działań osłonowych, które spowodują, że kwoty opłat za pobyt w uzdrowiskach i sanatoriach nie będą barierą ograniczającą dostępność do korzystania z usług tych placówek.

Uchwała nr 10/1992

WZD zwraca się do Sejmu i Senatu i rządu RP o przyspieszenie działań zmierzających do zmian systemowych w chronię zdrowi a polegających na wprowadzeniu nowych źródeł finansowani a poprzez powszechny system ubezpieczeń zdrowotnych.

Uchwała nr 11/1992

W celu oparcia polskiego prawa na zasadach słuszności i sprawiedliwości oraz wprowadzenia ładu w obowiązującym porządku prawnym, WZD zobowiązuje posłów Klubu Parlamentarnego NSZZ „S” do popierania w Sejmie zapisu Konstytucyjnego (także w tzw. Małej Konstytucji), iż „prawo” narzucone w minionym okresie społeczeństwu polskiemu obowiązuje nadal tylko wówczas, gdy pozostaje w zgodzie z zasadami wyrażonymi w Konstytucji. Zgodność tę winien badać Trybunał Konstytucyjny. Podstawowe zasady prawa międzynarodowego winny też uzyskać pierwszeństwo przed wewnętrznym prawem polskim.

STANOWISKA

brak

APELE

brak