Logo
Wydrukuj tę stronę

Francja

FRANCUSKA DEMOKRATYCZNA KONFEDERACJA PRACY- CONFEDERATION FRANÇAISE DEMOCRATIQUE DU TRAVAIL - CFDT

 

Adres 4, Boulevard de la Villette
F-75955 Paris Cedex 1, France
Telefon +33/1/42 03 80 00, 42 03 80 70
Faks +33/1/42 03 74, 42 03 81 44, confederation@cfdt.fr, international@cfdt.fr
www.cfdt.fr

Sekretarz Generalny François Chéreque (od 2002 r., przedtem Sekretarz Generalny Federacji Służby Zdrowia i Pracowników Socjalnych)
Data założenia 1919
Członkostwo 818 036
Afiliacje międzynarodowe: MKWZZ (od 1988), EKZZ (od 1974, współzałożycielka), TUAC

CFDT jest obecnie jedną z dwóch (obok CGT) najliczniejszych organizacji związkowych we Francji licząc 818 036 członków pod koniec roku 2004 (873 777, w tym 819 239 czynnych zawodowo i 54 538 emerytów w 2003 r.) i to pomimo podejmowania przez nią często niepopularnych decyzji, odmiennych od zwykłych rewindykacji wysuwanych przez inne centrale. Jest związkiem opowiadającym się za dialogiem, reformatorskim, negocjacyjnym, a nie rewolucyjnym.

Powstała w 1919 r. pod nazwą CFTC - Confédération Française des Travailleurs Chrétiens (Francuska Konfederacja Pracowników Chrześcijańskich) jako reakcja na ówczesne zdominowanie założonej w 1895 r. CGT przez jedną tylko, antyklerykalną orientację związkową.. Po wielu latach ewolucji, jakiej ulegał francuski ruch związkowy po drugiej wojnie światowej, pod wpływem różnych znaczących wydarzeń i także, między innymi, listu Jana XXIII i encykliki "Pacem in terris" na nadzwyczajnym zjeździe w listopadzie 1964 r. zmieniono nazwę związku na Francuską Demokratyczną Konfederację Pracy. Część działaczy nie zaakceptowała większościowej decyzji zjazdu i odeszła ze związku.
Kongres z 1970 r. wprowadził istotne zmiany w statucie i kierunkach działania proponując m. innymi ideę samorządności w przedsiębiorstwach jako alternatywę dla społeczeństwa kapitalistycznego, z czasem zaniechaną, co niektórzy mają CFDT do dzisiaj za złe.
Po dojściu do władzy socjalistów w 1981 roku, CFDT chciała szybko zrealizować swoje priorytety: skrócenie czasu pracy, likwidację nierówności płacowych, poszerzenie praw pracowniczych.
CFDT nie bez racji postrzegana była w tym czasie jako związek zawodowy upolityczniony i ściśle związany z władzą (w kampanii wyborczej nawoływała do głosowania na socjalistów). Wtedy właśnie zaczęła gwałtownie tracić członków. Na zjeździe w 1988 roku postanowiono zatem przystosować działania związkowe do zmieniającej się sytuacji gospodarczej i społecznej. Najważniejszym elementem tzw. związku uczestniczącego są jego "doły" członkowskie, działacze stale się w nie wsłuchują i politykę związku buduje się w oparciu o potrzeby jego członków i członkiń (te ostatnie zresztą stanowią coraz liczniejszą grupę w ten sposób pozyskanych związkowców), a także o przemiany dokonujące się w całym społeczeństwie. Priorytety tej polityki są przenoszone zwrotnie w dół i wszerz przy pomocy szkoleń, bardzo ważnego narzędzia działania CFDT. Wszystko to okazało się niezmiernie skuteczne: od 1988 roku do 2002 CFDT każdego roku odnotowuje stałą zwyżkę członków.
CFDT od początku istnienia "Solidarności" wspierała Związek moralnie i materialnie. W Sierpniu 1980 roku pierwszym związkowcem jaki pojawił się w Stoczni Gdańskiej był członek CFDT, obecnie przewodniczący organizacji France-Pologne. Przywożono nam m. innymi maszyny i materiały drukarskie w latach 1980-81 i później, żywność, lekarstwa i pieniądze w stanie wojennym, pisano listy do internowanych, odwiedzano, dodawano ducha. Upominano się o nasze prawa w rozmaitych instancjach.
Po 1989 roku CFDT pomaga nam w ramach umowy bilateralnej, ale także projektów międzynarodowych, szczególnie przy pomocy szkoleń, począwszy od przeszkolenia trenerów "Solidarności", poprzez szkolenia tematyczne (np. na temat europejskich rad zakładowych, ubezpieczeń społecznych, równych szans, itd.) do całego cyklu szkoleń dla liderów i organizatorów związkowych.
Cel i zadania wobec zrzeszonych członków: słuchać, informować, doradzać, bronić

Struktury CFDT:
Organizacja zakładowa - zrzesza członków związku pracujących w tym samym przedsiębiorstwie, działa pod kierunkiem delegatów związkowych w łączności z podstawową związkową strukturą lokalną, tzw. syndicat, broniąc interesów indywidualnych i grupowych pracowników, informując ich, konsultując z nimi wysuwane postulaty i prowadząc negocjacje zakładowe;
Syndicat - zrzesza pracowników z tej samej branży zawodowej z danego terenu; w jego skład wchodzą organizacje zakładowe i członkowie indywidualni; ta struktura wybiera swoje władze, mianuje delegatów związkowych w zakładach pracy (spośród ich pracowników należących do związku), pomaga w działalności organizacjom zakładowym, koordynuje postulaty pracownicze; jest podstawową strukturą decyzyjną; uczestniczy w zjazdach, przygotowuje uchwały programowe i ocenia działalność całej organizacji: federacji, unii terytorialnych i konfederacji, wybiera ich władze.
17 federacji branżowych + 3 unie konfederalne (kadr kierowniczych UCC, emerytów UCR, federacji administracji publicznej i pokrewnych UFFA)
22 międzybranżowe unie regionalne URI, 95 unii departamentalnych UD

Władze CFDT:
Zjazd - uczestniczą w nim delegaci syndicats, co 4 lata, ustala program działania Konfederacji i wybiera członków Biura Krajowego;
Rada Krajowa - organ kontroli działalności Biura Krajowego, czuwa nad realizacją ustalonych przez kongres kierunków, dyskutuje na tematy interesujące konfederację; składa się z przedstawicieli wybranych przez federacje branżowe, Unie regionalne, UCC, UCR, Uffa (Unia federacji sektora publicznego i pokrewnych);
Biuro Krajowe - ogólne kierownictwo działań ogólnokrajowych realizujących uchwały kongresowe i decyzje Rady Krajowej, organizacja wewnętrzna i finansowa konfederacji i reprezentowanie jej na zewnątrz, w ramach postanowień kongresowych i Rady Krajowej; składa się z 14 osób wybranych przez federacje branżowe (9 mężczyzn i 5 kobiet), 14 przez struktury regionalne (9 mężczyzn i 5 kobiet), 1 przez UCC i 8 członków Komisji Wykonawczej;
Komisja Wykonawcza - podejmuje bieżące decyzje i kieruje działami Biura Krajowego, składa się z 8 (na zjeździe wybrano 10, ale 2 odeszło) członków (5 mężczyzn i 3 kobiety), w tym Sekretarza Generalnego, 1 zastępcy Sekretarza Generalnego, skarbnika i 5 sekretarzy krajowych.

Składki członkowskie i finanse:
Miesięczna składka przeciętnie wynosi 0,75% rocznego wynagrodzenia netto plus premie; składkę wpłaca się do podstawowej organizacji (syndicat) usytuowanej poza zakładem pracy (nie do pomyślenia jest potrącanie składki związkowej przez zakład pracy), która przesyła wszystkie zebrane składki do jednostki centralnej, odpowiedzialnej za gromadzenie i rozdział całości składek pomiędzy wszystkie struktury CFDT.
74% budżetu pochodzi ze źródeł związkowych; podstawą zawsze są składki, a do tego dochodzą produkty finansowe, sprzedaż abonowanych publikacji specjalistycznych, przewodników praktycznych itp. Reszta budżetu, tzn. około 10 mln euro (na 39 mln) pochodzi z zewnątrz: są to subwencje ministerialne z tytułu wykonanych szkoleń i badań (4,5 mln), przybliżenia pracownikom prawa związkowego (2,3 mln) oraz 2 mln od różnych instytucji, w których organach zasiadają przedstawiciele CFDT (ubezpieczenia społeczne, Unedic, szkolenia zawodowe).
Przykładowy podział budżetu:
45% bieżące funkcjonowanie : pensje, akcje związkowe (manifestacje, zgromadzenia, zjazdy, negocjacje, itp.), zebrania instancji statutowych, informacja wewnętrzna,
15% szkolenia, badania i opracowania
2% rozwój związku
1% pomoc w tworzeniu związków zawodowych w nowo powstających krajach,
prawie 40% - obrona członków i ich informowanie (w tym Krajowa Kasa akcji związkowych CNAS wypłacająca dniówki strajkowe i finansująca sprawy o charakterze prawnym indywidualne i zbiorowe oraz prasa: miesięcznik "CFDT Magazine" i tygodnik "Syndicalisme Hebdo").

GENERALNA KONFEDERACJA PRACY- CONFÉDÉRATION GÉNÉRALE DU TRAVAIL - CGT

Adres 263, rue de Paris
F-93516 Montreuil Cedex, France
Telefon +33 1 48 18 82 12
Faks +33 1 48 51 55 31, info@cgt.fr; europe@cgt.fr
www.cgt.fr

Sekretarz Generalny Bernard THIBAULT
Data założenia 1895
Członkostwo 700 000
Afiliacje międzynarodowe: EKZZ

Historia i
Przez całe lata największa organizacja związkowa we Francji (należą do niej głównie robotnicy, zgodnie z tradycją rodzinną, z ojca na syna), mocno rewindykacyjna.
Powstała w 1895 roku na kongresie założycielskim w Limoges. Od 1902 roku (zjazd w Montpellier) posiada podwójną strukturę: organizacje branżowe (federacje) i terytorialne (unie departamentalne). W roku 1906 przyjęto na kongresie w Amiens tzw. Kartę z Amiens, która mówi o walce klas dążącej do natychmiastowej poprawy losu pracujących, ale także do zniesienia podziału na pracowników najemnych i pracodawców; mówi także o niezależności od organizacji politycznych (do tego aspektu odwołuje się dzisiaj FO).
W 1913 roku z udziałem CGT powstaje Międzynarodowy Sekretariat Związkowy, przekształcony w 1919 roku w Międzynarodową Federację Związkową, w 1945 r. zastąpiony przez Światową Federację Związkową z siedzibą w Pradze, a po "aksamitnej rewolucji" w Paryżu; CGT opuściła tę międzynarodówkę niemal ostatnia. W 1947 roku, po wzroście w organizacji tendencji komunistycznych i antyamerykańskich (plan Marshalla), antykomunistyczni i proamerykańscy członkowie CGT opuszczają jej szeregi i tworzą CGT-Force Ouvriere. Przez wiele lat CGT łączą silne więzi z francuską partią komunistyczną. Pod koniec lat dziewięćdziesiątych do władzy dochodzi młoda ekipa, która stara się odmienić obraz organizacji. W 1999 roku CGT zostaje przyjęta do EKZZ pomimo sprzeciwu FO.
Jedyny związek francuski, który nie poparł oficjalnie "Solidarności" po jej powstaniu. W stanie wojennym wydał jednak uchwałę potępiającą antyzwiązkowe działania komunistycznego reżimu wojskowego. Należy podkreślić, że w odróżnieniu od kierownictwa CGT, jej zwykli członkowie przez cały czas wspierali "Solidarność" duchowo i materialnie.
Aktualnie 700 000 członków. 22 000 organizacji zakładowych i lokalnych (syndicats). 33 krajowe federacje branżowe, 96 unii departamentalnych, 857 unii lokalnych międzybranżowych (składających się z syndicats i organizacji zakładowych istniejących w danej strefie geograficznej), 21 Komitetów Regionalnych (np. regionalne Komitety społeczno-ekonomiczne), UGICT-CGT (zrzesza inżynierów, techników, kadrę kierowniczą), UCR (emeryci), Krajowy Komitet do walki o zatrudnienie i do obrony bezrobotnych, Młodzi CGT.

Władze:
Zjazd Krajowy delegatów reprezentujących wszystkie syndicats. Odbywa się co 3 lata, ostatni, 47 kongres miał miejsce w marcu 2003 roku.
Krajowy Komitet Konfederalny
Komisja Wykonawcza: 50 osób (25 mężczyzn i 25 kobiet), w tym Sekretarz Generalny
Komisja finansowa: 7 osób (4 mężczyzn i 3 kobiety).

Składki:
Wysokość składki: 1% wynagrodzenia netto.

FRANCUSKA KONFEDERACJA PRACOWNIKÓW CHRZEŚCIJAŃSKICH - CONFÉDÉRATION FRANÇAISE DES TRAVAILLEURS CHRÉTIENS - CFTC

Adres 13, rue des Ecluses St-Martin
F-75483 Paris, Cedex 10, France
Telefon +33 1 44 52 49 33
Faks +33 1 44 52 49 52, eurint@cftc.fr
www.cftc.fr

Przewodniczący Jacques Voisin
Sekretarz Generalny Jacky Dintinger
Data założenia 1964
Członkostwo 200 000
Afiliacje międzynarodowe: ŚKP, EKZZ


Organizacja związkowa odwołująca się do społecznej nauki Kościoła i do dialogu społecznego. Jedyny związek francuski afiliowany w ŚKP. Struktura związku taka sama jak w CFDT, podobne wartości i do 1964 wspólna historia obu organizacji. CFTC i "Solidarność" łączą serdeczne więzi i długoletnia współpraca. Wielkim naszym orędownikiem i wypróbowanym przyjacielem był nieżyjący Jean Bornard.

SIŁA ROBOTNICZA - FORCE OUVRIERE - FO

Adres 141, avenue du Maine
F-75680 Paris, Cedex 14, France
Telefon +33 1 40 52 82 00; 40 52 83 3
Faks +33 1 4 0 52 82 02; 40 52 83 34, yves.vayrier@force-ouvriere.fr
www.force-ouvriere.fr

Sekretarz Generalny Jean-Claude Mailly (od kongresu w lutym 2004, przedtem, przez wiele lat Marc Blondel)
Data założenia 1947
Członkostwo 300 000
Afiliacje międzynarodowe: MKWZZ, EKZZ

Władze
Kongres
Krajowy Komitet Konfederalny
Komisja Wykonawcza (wybrana przez KKK): 35 osób (w tym 3 kobiety)
Biuro Konfederalne (wybrane przez KKK): 13 osób (w tym 3 kobiety)

Organizacja rewindykacyjna, antykomunistyczna, antyklerykalna. Poprzedni Sekretarz Generalny FO, Marc Blondel wniósł na posiedzeniu MOP skargę przeciwko rządowi PRL za represje wobec "Solidarności". Członkowie FO bardzo wspierali działaczy "Solidarności" i ich rodziny, zwłaszcza w stanie wojennym. W latach 90 FO współpracowała z "Solidarnością" prowadząc serię szkoleń.

KRAJOWA UNIA AUTONOMICZNYCH ZWIAZKÓW ZAWODOWYCH - UNION NATIONALE DES SYNDICATS AUTONOMES - UNSA 

Adres 21, rue Jules Ferry
93 177 Bagnolet Cedex, France
Telefon +33/1/48 18 88 99
Faks +33/1/48 18 88 99, sg@unsa.org, unsa@unsa.org
www.unsa.org

Sekretarz Generalny Alain Olive
Data założenia 1993
Członkostwo 250 000
Afiliacje międzynarodowe: EKZZ

Powstała w 1993 roku jako unia kilku związków branżowych z bardzo silnym związkiem nauczycieli (większa część dawnej Federacji Edukacji Narodowej FEN). Do UNSY przyłączyła się część CGT-FO, niezadowolona ze wzrostu znaczenia grupy trockistowskiej.
Niektórzy działacze UNSY chcieliby przekształcić unię w konfederację, ale na razie te wysiłki są daremne, wygrywają tendencje autonomiczne poszczególnych organizacji branżowych (są to federacje i syndicats z 8 sektorów oraz 3 struktury poziome: emeryci, urzędnicy sektora administracji publicznej, UNSA Sport).
Władze: Zjazd, Ekipa krajowa: Sekretarz Generalny i 10 wybranych

 

 

 

 


 

Copyright © NSZZ "Solidarność" • Wszelkie prawa zastrzeżone
Projekt i wykonanie Microworks

Komisja Krajowa NSZZ "Solidarność" wykorzystuje na swoich stronach pliki cookie. Jeżeli nie zmienisz domyślnych ustawień swojej przeglądarki będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Więcej informacji.