Gdańska SROiW: Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?

Gdańsk, dnia 04.03.2008 r.

Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?

Komunikat z konferencji

W dniu 26 lutego 2008 r. odbyła się konferencja pt. „Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?” zorganizowana przez Sekcję Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego we współpracy z Sekcją Krajową Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność”. 

W zebraniu wzięli udział przedstawiciele przedszkoli z: Gdańska, Sopotu, Gdyni, Lublina, Tczewa, Wejherowa, Malborka. Uczestniczyli również przedstawiciele Pomorskiego Urzędu Marszałkowskiego, Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli w Słupsku i Kuratorium Oświaty w Gdańsku.

             W części wstępnej głos zabierali m. in.: Elżbieta Matejka – dyrektor Departamentu Zwiększania Szans Edukacyjnych Ministerstwa Edukacji Narodowej, Zdzisław Szudrowicz -  Pomorski Kurator Oświaty, Katarzyna Musielak – wizytator Kuratorium Oświaty w Gdańsku, Adam Krawiec – naczelnik Wydziału Edukacji w Sopocie, Jolanta Wojciechowicz – dyrektor Przedszkola nr 35 w Lublinie, a ze strony „S” – Anna Ożóg-Lewińska, Hanna Minkiewicz, Krystyna Bojahr i Bożena Brauer.

Uczestnicy konferencji postanowili sformułować trzy wystąpienia: do Ministerstwa Edukacji Narodowej, do organów prowadzących przedszkola, do Kuratorium Oświaty w Gdańsku (w załączeniu).

W załączeniu:

Pisma do:

1) MEN,

2) JST,

3) Kuratorium oświaty,

1 pismo:

Gdańsk, 4, 03, 2008 r.

Pani Katarzyna Hall – Minister Edukacji Narodowej

Szanowna Pani Minister,

Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego przesyła uwagi, wnioski, jakie zostały zgłoszone podczas konferencji pt. „Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?”, którą, we współpracy z Sekcja Krajową, zorganizowaliśmy w dniu 26 lutego br.. Dziękując za udział przedstawiciela Ministerstwa Edukacji Narodowej (pani dyrektor Elżbieta Matejka), zwracamy się o odpowiedź na zgłoszone postulaty, a zarazem skuteczne podejmowanie poruszanych tematów w trakcie dalszych prac legislacyjnych, programowych, związanych z finansowaniem tych zadań.

Informujemy jednocześnie, że Sekcja przygotowała odrębne pismo do Kuratorium Oświaty i jednostek samorządu terytorialnego, zdając sobie sprawę, że część problemów można i powinno się rozwiązywać na tym poziomie (pisma w załączeniu).

Za konieczne uznano przedstawienie przez MEN kompleksowej informacji o rozwoju edukacji przedszkolnej (np. w ramach oczekiwanego przez środowisko nauczycieli-praktyków, szerszego projektu strategii rozwoju edukacji), m. in. dotyczącej:

1. Szczegółów organizacji przedszkoli, w tym znaczenia obowiązku przygotowania przedszkolnego dla dzieci 5 - letnich,

2. Zasad wprowadzenia obowiązku szkolnego od szóstego roku życia

3. Przenoszenia  „zerówek”  do szkół (czy mogą pozostać także w przedszkolach)?, czy zasadne jest już w 2008 roku „wyprowadzanie” sześciolatków z przedszkoli do szkół, (jak się to próbuje robić w niektórych gminach?) i jak to się ma do art.14 Ustawy o Systemie Oświaty?

4. Ustalenia standardu bazy przedszkolnej (wyposażenia sal w niezbędne meble i pomoce dydaktyczne, obowiązkowa obecność pielęgniarek, lekarzy, dostosowanie architektoniczne dla dzieci niepełnosprawnych, liczebności wychowanków w oddziale przedszkolnym). Ramowy Statut Przedszkola określa maksymalną liczbę wychowanków na 25 w grupie, ale w praktyce tworzy się liczniejsze oddziały, a wtedy trudno mówić o właściwym procesie edukacyjnym. Wnioskujemy, aby w grupach różnowiekowych liczba dzieci nie przekraczała 15. Swoboda organizacyjna musi być powiązana z jakością edukacji i oparta na porozumieniu społecznym wszystkich zainteresowanych stron.

5. Finansowania tych zadań (również większej promocji programów w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego „Rozwój Zasobów Ludzkich” na realizację projektów „Alternatywne formy edukacji przedszkolnej”, z czego do tej pory korzystały m. in. Federacja Inicjatyw Oświatowych i Fundacja Rozwoju Dzieci im. Komeńskiego),

6. Odpowiedzi na zgłaszane między innymi przez „Solidarność” uwagi  do zakładanej, minimalnej - jedynie 3 godzinnej (12 godz. w tygodniu) – oferty zajęć wychowania przedszkolnego (w zespołach wychowania przedszkolnego lub punktach przedszkolnych – co wynika z rozporządzenia MEN z 10 stycznia 2008 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobów ich działania. Jakie w tym czasie będzie można realizować  minimum programu wychowania przedszkolnego?

6. Bliższej informacji o stronie programowej edukacji przedszkolnej, w tym w tzw. formach alternatywnych – wynikających ze znowelizowanego 7 stycznia 2007 roku art. 59a ustawy o systemie oświaty,

7. Zmiany podejścia do nauczycieli przedszkoli, między innymi w zakresie:

a) Przyznania – i to w tzw. rozporządzeniu płacowym MEN – dodatku za wychowawstwo oddziałów przedszkolnych, jak klas szkolnych (zgodnie ze stosownym orzeczeniem NSA),

b) Przyznania zniżek na PKP  także nauczycielom przedszkoli,

c)  Poszerzania oferty z zakresu doskonalenia zawodowego dla nauczycieli przedszkoli (w tym także wspierania rozwoju doradztwa metodycznego);

d) Zagwarantowania podobnych uprawnień emerytalnych dla wszystkich nauczycieli,

e) Podjęcie rozmów z uczelniami kształcącymi przyszłych nauczycieli w sprawie zwiększenia stawek dla opiekunów praktyk studenckich (uniwersytety zawierają umowy – niskie stawki, uczelnie niepubliczne nie regulują tego w ogóle),

Zwracamy również uwagę, że uczestnicy spotkania negatywnie ocenili niejasne, nierzetelne przypadki PRYWATYZACJI przedszkoli (powiązane z likwidacją placówek publicznych), co może być uznane za ucieczkę gmin od ich statutowego zadania (niedopuszczalne jest naszym zdaniem tworzenie Zespołów Kształcenia i Wychowania – od przedszkola do gimnazjum). Ewentualna prywatyzacja przedszkoli powinna być wspólną inicjatywą rodziców oraz pracowników przedszkoli (w tym dyrektorów). Prywatyzacja może być propozycją dla  nowozakładanych przedszkoli. Oczekujemy od  MEN i podległych  służb nadzoru (np. kuratoriów oświaty), zwrócenia szczególnej uwagi na efekt społeczny tych przedsięwzięć  (czy w sposób odpowiedni respektowane jest prawo, w tym interes skarbu państwa).

Pilnie oczekujemy informacji o trybie i czasie rozpatrzenia wyżej wymienionych tematów.

Z poważaniem:

W załączeniu: Pismo do jednostek samorządu terytorialnego, do Kuratorium Oświaty w …..

Do wiadomości:

- Komisja Edukacji Sejmu i Senatu RP;

- Sekcja Krajowa Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność”;

2 pismo:

Państwo

Wójtowie, Burmistrzowie, Prezydenci, Starostowie

oraz Przewodniczący Rad Jednostek Samorządu Terytorialnego

w województwie pomorskim

Szanowni Państwo,

Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego przesyła uwagi, wnioski, jakie zostały zgłoszone podczas konferencji pt. „Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?”, którą, we współpracy z Sekcja Krajową, zorganizowaliśmy w dniu 26 lutego br..

Informujemy, że Sekcja przygotowała odrębne pisma do Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz Kuratorium Oświaty w przekonaniu, że szereg z tych problemów można i powinno się rozwiązywać we wzajemnej współpracy (pisma załączamy).

Zdajemy sobie sprawę, że robicie Państwo na bieżąco dużo dobrego dla poprawy oferty edukacyjnej w zakresie szeroko rozumianej edukacji przedszkolnej. Serdecznie dziękujemy za zrozumienie i tego typu działania. Jednocześnie zwracamy się o podejmowanie i rozwiązywanie poruszanych problemów na terenie działania danej jednostki samorządu terytorialnego.

W opinii uczestników zebrania oraz Rady Sekcji do najważniejszych i najpilniejszych spraw, które powinno się podjąć w działalności samorządowej, należy:

a. Właściwej organizacji wprowadzenia obowiązku szkolnego od szóstego roku życia oraz ich organizacji (czy zasadne jest już w 2008 roku „wyprowadzanie” sześciolatków z przedszkoli do szkół?),

b. Zapewnienie takiego standardu bazy przedszkolnej, aby placówki były wyposażone w niezbędne meble , pomoce dydaktyczne przystosowane do edukacji dzieci przedszkolnych, aby była obowiązkowa obecność pielęgniarek, dostosowanie architektoniczne dla dzieci niepełnosprawnych. Z kolei liczebność grupy przedszkolnej nie powinna być sprowadzona do absurdu, np. do 30, kiedy to przedszkole staje się głównie „przechowalnią”, Przypominamy, że ramowy statut przedszkola określa maksymalną liczbę wychowanków na 25. Wnioskujemy, aby w grupach różnowiekowych liczba dzieci nie przekraczała 15. Swoboda organizacyjna musi być powiązana z jakością edukacji i oparta na porozumieniu społecznym wszystkich zainteresowanych stron.

c. Skutecznego korzystania z dodatkowych źródeł finansowania tych zadań (np. w ramach sektorowego programu operacyjnego „Rozwój Zasobów Ludzkich”),

d. Dążenie do większej niż zakładana minimalnie jedynie 3 godzinna (12 godz. w tygodniu) oferta zajęć w zespołach wychowania przedszkolnego lub punktach przedszkolnych, co wynika z rozporządzenia MEN z 10 stycznia 2008 r. w sprawie rodzajów innych form wychowania przedszkolnego, warunków tworzenia i organizowania tych form oraz sposobów ich działania,

e. Przyznawania dodatku za wychowawstwo oddziałów przedszkolnych,  (zgodnie z orzeczeniem NSA w tej sprawie ),

f.  Pomocy w poszerzaniu oferty z zakresu doskonalenia zawodowego dla nauczycieli przedszkoli (w tym także wspierania rozwoju doradztwa metodycznego),

Zwracamy również uwagę, że uczestnicy spotkania negatywnie ocenili niejasne, nierzetelne przypadki PRYWATYZACJI przedszkoli, co może być uznane za  ucieczkę gmin od ich statutowego zadania (niedopuszczalne jest naszym zdaniem tworzenie Zespołów Kształcenia i Wychowania – od przedszkola do gimnazjum). Ewentualna prywatyzacja przedszkoli powinna być wspólną inicjatywą rodziców oraz pracowników przedszkoli (w tym dyrektorów). Uważamy, że prywatyzacja może  być propozycją dla nowozakładanych przedszkoli.

            Bylibyśmy zobowiązani za udzielenie informacji o trybie i czasie podjęcia wyżej wymienionych tematów – najlepiej za pośrednictwem Komisji Międzyzakładowej Pracowników Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” w ......................................

Z poważaniem:

W załączeniu:

- Pismo do Ministerstwa Edukacji Narodowej,

- Pismo do Kuratorium Oświaty w Gdańsku,

3 pismo:

Pan Zdzisław Szudrowicz – Pomorski Kurator Oświaty

Szanowny Panie Kuratorze,

Sekcja Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność” Regionu Gdańskiego przesyła w załączeniu uwagi, wnioski (zawarte w pismach do MEN i JST), jakie zostały zgłoszone podczas konferencji pt. „Co dalej z przedszkolami w polskim systemie edukacyjnym?”, którą, we współpracy z Sekcja Krajową, zorganizowaliśmy w dniu 26 lutego br.. Dziękujemy też za obecność i prezentacje uwag przez panią wizytator Katarzynę Musielak.

Ze swojej strony chcielibyśmy zwrócić uwagę na problemy, które leżą w gestii działań Kuratorium Oświaty:

1. Apelujemy o zwrócenie szczególnej uwagi na zasady prywatyzacji nazwanych „usamodzielnieniem „ powinny być one jasne , zgodne z oczekiwaniami społecznymi, uwzględniające  prawo rodziców do wyboru placówki (czy będzie to przedszkole, czy szkoła, placówka publiczna lub niepubliczna).Nie należy dopuścić do sytuacji ,że w dzielnicy nie będzie żadnego przedszkola publicznego. Nie można też pomijać zdania nauczycieli i pracowników niepedagogicznych.

2. Zwracamy się o sprawowanie szczególnego nadzoru nad kwalifikacjami kadry nauczającej w nowych formach przedszkoli, na liczebności w grupach, na realizację założeń programowych oraz na standardy wyposażeniowe.

3. Wnioskujemy, aby w grupach różnowiekowych liczba dzieci nie przekraczała 15. Swoboda organizacyjna musi być powiązana z jakością edukacji i oparta na porozumieniu społecznym wszystkich zainteresowanych stron.

Z poważaniem:

W załączeniu:

- Pismo do Ministerstwa Edukacji Narodowej,

- Pismo do jednostek samorządu terytorialnego,