Monika Kończyk - przedstawiciel SKOiW NSZZ „Solidarność”
Na spotkaniu Komitetu odbyły się wybory uzupełniające na miejsca krajowe w Komitecie. Miejsca Malty i Islandii zostały przyznane jedynym przedstawicielom związków członkowskich w tych krajach. Miejsce tzw. polskie, po nominowaniu Moniki Kończyk na stanowisko wice- przewodniczącej ETUCE, zostało objęte przez Dorotę Obidniak (ZNP) w wyniku głosowania tajnego. Pani Dorota była kontrkandydatem Ryszarda Mosakowskiego (KSN "Solidarność").
Podczas obrad omawiano przede wszystkim skutki kryzysu gospodarczego. Przedstawiciele Grecji, Hiszpanii oraz Portugalii omówili zmiany w finansowaniu edukacji w swoich krajach. We wszystkich prezentacjach pojawiły się ostre cięcia m.in. w płacach nauczycieli, finansowaniu dodatkowych działań edukacyjnych, zwiększanie liczebności klas, podwyższenie wieku emerytalnego oraz zamykanie szkół.
Wszyscy członkowie Komitetu przyjęli stanowisko ETUCE w kwestii kryzysu.
Komitet ETUCE na posiedzeniu w Brukseli 11/10 października 2011 oświadcza, że:
1. Powszechnie wiadomo, iż kryzys gospodarczy, który rozpoczął się w 2008 roku jest najbardziej poważny od 1930 roku. Latem 2011 r. kryzys wszedł w nową fazę w Europie, strefie euro grozi ryzyko rozpadu. Rynki finansowe znajdują się w sytuacji paniki i braku zaufania do krajowej wiarygodności kredytowej. Kryzys rozprzestrzenił się z Grecji do Portugalii i Irlandii, a następnie do Włoch i Hiszpanii. W rezultacie, istnieje duże ryzyko, że panika i nieufność spowoduje brak płynności finansowej w kolejnych bankach europejskich. W tym samym czasie, gospodarka ponownie wykazuje oznaki spowolnienia, analitycy przewidują kolejne etapy recesji, włączając nowy wzrost bezrobocia w latach 2011-2012.
2. Reakcje krajowych i europejskich władz pojawiły się zbyt późno i nie były wystarczające, aby uspokoić panikę na rynkach finansowych, ani też nie przyczyniły się do uruchomienia nowego cyklu wzrostu gospodarczego. W dniu 28 września 2011 r. Parlament Europejski zatwierdził dokument "Euro-Plus Pakt" zaproponowany przez Francję i Niemcy, ale odrzucił, dzięki naciskom ze strony ruchu związkowego, przepisy umożliwiające ingerencję instytucji europejskich w krajowe procesy negocjacji zbiorowych. Jednak to, co nadal pozostaje do omówienia przez europejskich polityków, to zbiór działań oszczędnościowych i sankcji. Niestety, zagrożenie dla suwerenności krajowych układów zbiorowych nie zniknęło.
3. W krajach, które zostały zmuszone przez trójkę (Europejski Bank Centralny, Komisję Europejską i Międzynarodowy Fundusz Walutowy) do wdrożenia planów oszczędnościowych, cięcia płac i emerytur w sektorze publicznym, pojawiło się poważne osłabienie dobrobytu. Wiele państw, członków UE, czy też nie, realizuje podobną politykę „zaciskania pasa”.
4. Zarówno w krajach UE jak i spoza, program tzw. "twardej polityki" okazał się nieskuteczny w walce z kryzysem, przyczyniając się m.in. do osłabienia popytu, a tym samym program ten blokuje rozpoczęcie wzrostu gospodarczego. Można stwierdzić, że program oszczędnościowy jest niesprawiedliwy w swej istocie, uderza on w zwykłych obywateli, a nawet więcej, w najbiedniejszych obywateli. To właśnie oni płacą dzisiaj za chciwe i krótkowzroczne zachowanie, które doprowadziło gospodarkę do kryzysu.
5. ETUCE, wraz z europejskim i światowym ruchem związków zawodowych, nie wierzy w żadne rozwiązanie typu "każdy dla siebie". Ani rozpad strefy euro, ani też renacjonalizacji europejskiej polityki gospodarczej nie przyniesie oczekiwanego, dobrego wyniku w najbliższej perspektywie. Ponadto, jest to obowiązek organizacji związkowych, a w szczególności nauczycieli, posiadających szczególną rolę w społeczeństwie, aby zwalczać populistów, którzy korzystając z obecnej sytuacji, chcą przeforsować swoje nacjonalistyczne poglądy. ETUCE wierzy w politykę opartą na solidarności i sprawiedliwości, jednocześnie uznając potrzebę rozwiązań obejmujących regulacje rynku finansowego, aby uniknąć całkowitej paniki i destabilizacji gospodarki europejskiej.
6. Potrzebne są nowe rozwiązania. Jeśli chodzi o UE, ETUCE popiera w pełni oświadczenie, jakie przedstawiła organizacja ETUC na spotkaniu ministrów finansów UE we Wrocławiu w dniach 16-17 września 2011 r. Oświadczenie te zawiera wnioski takie jak: emisję euroobligacji, częściowe przeniesienie krajowego długu publicznego do europejskiego zadłużenia do 60% PKB ; utworzenie Europejskiego Banku zadłużenia z dostępem do operacji EBC oraz europejskiej publicznej agencji ratingowej, opracowanie Europejskiego programu inwestycyjnego, który może ożywić najbardziej zadłużone gospodarki, pomagając w zakresie restrukturyzacji zadłużenia, umożliwiając inwestycje w infrastrukturę i miejsca pracy, upuszczenie wymogów współfinansowania z funduszy strukturalnych dla krajów w trudnej sytuacji i zaangażowania związków zawodowych w zakresie zarządzania projektami. Wnioski dotyczą również nowych źródeł europejskich podatków takich jak FTT; harmonizacji podstawy opodatkowania firmy wraz z minimalną stawką podatku w ramach ograniczania dumpingu podatkowego oraz działań przeciwdziałających unikaniu płacenia podatków oraz zniesienie rajów podatkowych.
7. Edukacja powinna nie tylko stawić czoła skutkom kryzysu, ale też stawić czoła skutkom braku wizji i odwagi decydentów. Musimy stwierdzić, że edukacja jest inwestycją w młodych ludzi - najważniejszych dla przyszłości Europy , jest też kluczowym elementem rozwiązania kryzysu gospodarczego. Cięcia w obszarze edukacji lub ograniczenie innych usług publicznych są nie tylko niesprawiedliwe, ale też w rzeczywistości prowadzą do pogłębienia kryzysu i powodują długotrwałe zagrożenie dla perspektyw gospodarczych i struktury naszego społeczeństwa. Kryzys gospodarczy jest używany w wielu krajach jako narzędzie do wprowadzenia ideologicznych i kontrowersyjnych oraz neokonserwatywnych praktyk. Edukacja jest uznana jako ważna inwestycja dla ogólnego dobra ludzi, zarówno w teraźniejszości jak i w przyszłości, zwłaszcza w kontekście kryzysu gospodarczego. Rada Europy, Rada Unii Europejskiej, jak również przedstawiciele rządów krajowych uznają w pełni tą podstawową prawdę. Jednakże, działania wielu rządów, od początku trwania kryzysu, ilustrują rozwiązania krótkoterminowe, które narażają stabilność procesów edukacyjnych.
8. Badania i analizy przeprowadzone przez Edukację Międzynarodową i ETUCE, wskazują, że działania antykryzysowe obejmujące m.in. cięcia finansowe, które są często wprowadzane bez konsultacji z organizacjami związkowymi nauczycieli, mają bezpośredni wpływ na warunki pracy nauczycieli na wszystkich szczeblach sektora edukacyjnego. Masowe zwolnienia z pracy nauczycieli i / lub redukcja etatów, cięcia płac, zmiany systemów emerytalnych, ograniczenie pozapłacowych świadczeń; niepłacenie godzin dodatkowych, zwiększanie liczebności uczniów w klasie, brak odpowiedniej infrastruktury i sprzętu - te wszystkie oznaki tzw. kryzysu zostały zgłoszone przez organizacje członkowskie ETUCE. Tak więc, można stwierdzić, że status nauczyciela jest zagrożony.
9. Dzieje się tak w sytuacji, gdy w niektórych krajach w Europie, zagrożone są podstawowe prawa związkowe, a nawet pojawiają się fizyczne groźby wobec przedstawicieli nauczycielskich związków zawodowych.
10. W obliczu tej wyjątkowej sytuacji, ruch związkowy, bardziej niż kiedykolwiek, musi skoordynować swoje działania w celu opracowania jasnej i zjednoczonej reakcji na te nowe wyzwania. Musimy wzmocnić międzynarodową solidarność wszystkich nauczycieli w poszanowaniu tożsamości narodowej edukacji.
Ponadto, omówiono raporty z konferencji, które odbyły się w roku 2011. Przedstawiono zakres tematyczny projektów realizowanych przez ETUCE przy udziale funduszy europejskich. Projekty z zakresu dialogu społecznego oraz stereotypów dotyczących płci zostały zaakceptowane do realizacji przez Komisję Europejską.
Kolejne spotkanie Komitetu przewidziane jest na 28 marca 2012 roku.
