Co łączy te wydarzenia? Bardzo wiele. Po pierwsze – bezpośrednie sąsiedztwo czasowe- euromanifestacja odbyła się 17 września, a pielgrzymka 17 – 18 września br.. Po drugie oba wydarzenia jednoczyły pracowników. Po trzecie w obu przypadkach głównym organizatorem wyjazdów był NSZZ „Solidarność”. Po czwarte – i to chyba jest bardzo znamienne – oba wydarzenia zostały w ten sam sposób potraktowane przez środki masowego przekazu ( także publiczne), które albo marginalizowały te informacje albo przemilczały. W związku z tym istotny jest przekaz informacji na stronach internetowych organizatorów – polecam stronę KK NSZZ „Solidarność” i biura prasowego Jasna Góra – oraz od uczestników wydarzeń. Z tego powodu pozwalam sobie na kilka poniższych zdań.
W moim przekonaniu liczba uczestników euromanifestacji we Wrocławiu przekroczyła oczekiwania i plany organizatorów czyli Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych (EKZZ), w której z Polski zrzeszone są dwie centrale związkowe tj. NSZZ „Solidarność” i OPZZ. To nasz Związek był gospodarzem. Dlatego jako pierwsi szli nasi koledzy z różnych państw europejskich, następnie OPZZ i dopiero „Solidarność”. Co do liczby uczestników to kolejność była dokładnie odwrotna. Przewaga liczebna manifestantów zgromadzonych pod sztandarami i znakami Solidarności była ogromna. Media, jak słyszę z relacji, pokazały to zupełnie inaczej. Kolejny raz, więc to już nie dziwi, ale powinno skłonić do istotnych refleksji – dlaczego tak bardzo deprecjonują nasz Związek i za wszelką cenę umniejszają jego rolę i znaczenie. Warto, abyśmy trochę nad tym pomyśleli – samodzielnie. Byli także przedstawiciele innych polskich organizacji związkowych.
Dla mnie, osoby uczestniczącej we wszystkich tegorocznych akcjach protestacyjnych organizowanych przez KK i SKOiW NSZZ „Solidarność”, znamienna była różnica w odbiorze manifestacji przez postronnych obserwatorów. W Warszawie była to obojętność „ulicy” a we Wrocławiu wyraźna sympatia odczytywana z gestów ludzi, pozdrowień i nawet oklasków. 17 września we Wrocławiu było nas znacznie więcej niż 30 czerwca w Warszawie. To także z jakiegoś powodu. I tu znowu zachęcam do samodzielnej refleksji.
Wielu z nas bezpośrednio z Wrocławia udało się na Jasną Górę, by tam uczestniczyć w 29. Ogólnopolskiej Pielgrzymce Ludzi Pracy. I tu znowu liczbowe zaskoczenie. Tegoroczna pielgrzymka zgromadziła największą liczbę uczestników w porównaniu do kilku ostatnich lat. I znowu zasadne pytanie - dlaczego?
Każdy z pielgrzymów ma własne przeżycia i odczucia. W moją pamięć zapadło kilka zdań, które przytoczę, w nadziei, że czytelników skłonią do refleksji.
Tuż przed Mszą Świętą Piotr Duda, przewodniczący NSZZ „Solidarność” w swoim wystąpieniu ze szczytów Jasnej Góry powiedział m. in.”„Nie wolno nam dopuścić, by ludzie pracy stali się głównymi ofiarami kryzysu wywołanego przez destrukcyjne działania bankierów i finansistów. Rozumiemy ograniczone możliwości budżetowe, ale nigdy nie zgodzimy się na to, by główny ciężar walki z recesją spadał właśnie na najuboższych. To głęboko niesprawiedliwe i nieludzkie. Kilka tygodni temu obchodziliśmy 31. rocznicę podpisania porozumień sierpniowych i powstania „Solidarności”. Mimo podejmowanych przez niektóre środowiska i wspomagające ich media prób skłócenia „S”, te próby nie powiodły się. Dziś, podczas pielgrzymki Ludzi Pracy tu, na Jasnej Górze, raz jeszcze powiem – nie ma pierwszej, czy drugiej, czy trzeciej „S”, jest wyłącznie jeden Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność” , oparty na gruncie etyki chrześcijańskiej i katolickiej nauki społecznej. Jest jedna „S”, której najważniejszym celem jest obrona godności i praw ludzi pracy”.
Bardzo znamienne słowa usłyszeliśmy w trakcie powitania przez przeora Jasnej Góry o. Romana Majewskiego: „Witam wszystkich członków NSZZ „Solidarność” z rodzinami. Jest życzeniem Jasnej Góry i prośbą wielką, abyście nie dali się jako naród, abyśmy my, jako naród nie dali się złamać, rozłożyć, osłabić mimo wszystkich doświadczeń i trudności, których historia dawna i współczesna nam nie szczędzi”.I w odniesieniu do manifestacji we Wrocławiu:Ojciec przeor mówił: „Szanowny Panie Przewodniczący, dziękujemy Panu za obecność „Solidarności” wczoraj we Wrocławiu, za obecność członków organizacji związkowych zrzeszonych w Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych, za wasze zdecydowane „tak” dla solidarności europejskiej, za zdecydowane „tak” dla wyjścia z kryzysu, i za zdecydowane „nie” dla wszystkich cięć socjalnych. W jedności siła, tej siły jak widzieliśmy nie mają ci, którzy mają pieniądze. Wydaje się, że nie mają jej też ministrowie finansów i szefowie banków Unii Europejskiej, którzy wczoraj uciekli przed wami, przed ludźmi z całej Europy, których siłą jest solidarność, w trosce o ludzi, o ludzi pracy i ludzi bez pracy. Chylę z szacunkiem czoło przed wszystkimi tak licznie tu zebranymi pocztami sztandarowymi, dziękuję też za przywiezione tu transparenty. Ta pielgrzymka była zawsze solidarnie biało - czerwona i biało - czerwoną pozostaje, czerwoni odeszli!”.
Z homilią abp Sławoja Leszka Głódzia najlepiej zapoznać się w całości. Tu tylko niewielki fragment: „Bracia i siostry, wielu z was przeszło lub wciąż przechodzi przez lekcję liberalnej doktryny w polskim wydaniu, szczególnie w wymiarze relacji między pracownikiem a pracodawcą: manipulacje prawem pracy, zwolnienia grupowe, wydłużany czas pracy, obniżane zarobki. Te przykłady negatywne można mnożyć, i znacie je lepiej niż ja. Jakże często ten system, oparty na prymacie ekonomii, burzy społeczny ład, wprowadza niepokój o jutro w wielu polskich domach. Czyż jego pochodną nie jest powiększające się rozwarstwienie, wręcz społeczny podział na biednych i bogatych, powiększająca się sfera ubóstwa? Już 17% Polaków jest nim zagrożonych. Wciąż rosnąca liczba bezrobotnych? 2 i pół mln znalazło bądź szuka pracy poza granicami kraju. Zapomniane rodziny wielodzietne, biedniejsze od emerytów i rencistów. To jeden z najbardziej gorzkich owoców przemian systemowych i gospodarczych. I towarzyszy mu to szczególnie bolesne, uparte przekonywanie polskiego społeczeństwa, że z bezrobociem trzeba się nauczyć żyć, że praw ekonomii nie da się przekreślić. A może nie jest tak? Może gdzieś indziej trzeba szukać przyczyn takiego stanu rzeczy? Uświadomić sobie, że to właśnie liberalne myślenie nie akceptuje wpływów o charakterze moralnym i doprowadziło do systemów i rozwiązań, które podeptały wolność osoby i grup społecznych, które nie były w stanie zapewnić sprawiedliwości. Mówił o tym w encyklice „Caritas in veritate” Benedykt XVI. Ktoś słuchając z boku może powiedzieć, że przybyliśmy tu, aby w Częstochowie ponarzekać. My nie przybyliśmy, by narzekać, chcemy we wspólnocie ludzi Kościoła i Ojczyzny modlić się o lepszą winnicę!
Pielgrzymi oklaskami okazywali swoją akceptację dla słów wypowiadanych przez przedstawicieli Kościoła i NSZZ „Solidarność”.
Sobota i niedziela obdarzyła nas piękną pogodą ze słońcem, którego bardzo brakowało w wakacje. Można było ten czas zagospodarować inaczej,realizując własne potrzeby. Wiele tysięcy członków NSZZ „Solidarność”, reprezentujących różne regiony i branże, zdecydowało inaczej. Cieszę się, że jestem wśród nich. To powód do zadowolenia i dumy.
Teresa Misiuk
Strona Komisji Krajowej
Strona Biura Prasowego Jasnej Góry - strona zawiera pliki dźwiękowe ( mp3 ) homilii i wystąpień.
