Menu
Super User

Super User

+48 501 707 875

studio@microworks.pl

http://www.microworks.pl

Website URL:

Wzory dokumentów wyborczych ogólnych

 

Informacja KKW na kadencję 2018 - 2022 wraz załącznikiem.

1

Uchwała KK nr 11-09 z późniejszymi zmianami

pobierz

2

Ankieta osobowa kandydata_członka władz Związku

pobierz

3

Porządek posiedzenia wyborczego - wzór

pobierz

4

Regulamin obrad - wzór

pobierz

5

Decyzja RKW stwierdzająca ważność wyborów w jednostce organizacyjnej Związku

pobierz

6

Protokół stwierdzający prawomocność

pobierz

7

Zgłoszenie kandydata na podstawie § 50 ust. 2 pkt 1 lit. b - wzór

pobierz

8

Zgłoszenie kandydata_zgoda - wzór

pobierz

9

Protokół z ustalenia wyników głosowania wniosku o odwołanie Przewodniczącego/członków władzy wykonawczej /członków władzy kontrolnej

pobierz

10

Protokół z ukonstytuowania się

pobierz

11

Protokół z ustalenia wyników wyborów prezydium

pobierz

12

Karta do glosowania

pobierz

13

Karta do głosowania dot. odwołania

pobierz

14

Karta informacyjna dot. składu Prezydium i danych kontaktowych

pobierz

 

Lokal do wynajęcia w budynku Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność"

Biurowiec w ścisłym centrum Gdańska ul.Wały Piastowskie 24, w sąsiedztwie stacji kolejowej Gdańsk Główny, przystanków SKM i komunikacji miejskiej. Pomieszczenia odnowione. W budynku jest m.in winda, restauracja i kiosk. 

LOKALIZACJA: Gdańsk, ul. Wały Piastowskie 24

POWIERZCHNIA : 35,90 m 2 (dwa pokoje przejściowe : 22,48 m2 + 13,42 m2)

LICZBA PIĘTER W BUDYNKU : 5

PIĘTRO : 3 (winda)

CENA: 45 zł netto / m2 + koszty eksploatacyjne

kontakt : 58 308 42 20

     

       
 
      

      


Dział Administracji KK

 

 

”Nie zaciągną nas tam siłą”

My do komisji trójstronnej nie wrócimy, bo ta formuła się skończyła - mówił w "Polityce przy kawie" Piotr Duda. Szef "S" w programi Justyny Dobrosz-Oracz wyjaśniał, dlaczego związkowcy bojkotują czwartkowe posiedzenie komisji i organizują w tym czasie konferencję prasową.

Z całą rozmową można zapoznać się tutaj.

TUAC

Związkowy Komitet Doradczy przy OECD - TUAC
Trade Union Advisory Committee to the OECD
 
15, rue Lapérouse
75016 Paris, France
Tel. +33 155 37 37 37
Fax +33 147 54 98 28
 
Sekretarz generalny: John Evans
 
Komitet Doradczy Związków Zawodowych (TUAC) przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) obchodził w 1998 roku 50 rocznice istnienia. Dzięki członkostwu Polski w OECD od listopada 1996, NSZZ "Solidarność" jest organizacją afiliowaną przy TUAC. Przed przystąpieniem Polski do OECD "Solidarność" była organizacją partnerską TUAC.
 
TUAC skupia ok. 55 krajowych organizacji związkowych reprezentujących 70 milionów pracowników z 29 krajów członkowskich OECD, która uważana jest za klub zrzeszający najwyżej rozwinięte państwa świata. Członkami OECD są: Australia, Austria, Belgia, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Irlandia, Islandia, Japonia, Kanada, Korea Południowa (najmłodszy członek), Luksemburg, Meksyk, Niemcy, Norwegia, Nowa Zelandia, Polska, Portugalia, Stany Zjednoczone Szwajcaria, Szwecja, Turcja, Węgry, Wielka Brytania i Włochy.
 
Początkowo TUAC, założony w 1948 roku w Wielkiej Brytanii przez organizacje związkowe z Europy i Ameryki Północnej, był organem doradczym przy Europejskiej Organizacji Współpracy Gospodarczej (OEEC) powołanej do życia w ramach działań związanych z Europejskim Programem Odbudowy zwanym popularnie Planem Marshalla. Utworzenie TUAC miało na celu aktywne włączenie świata pracy w odbudowę zniszczonej wojną Europy i w najwcześniejsze wysiłki integrowania naszego kontynentu. W roku 1962 OEEC zmieniła się w OECD, a TUAC uznany został za organ konsultacyjno - doradczy reprezentujący ruch związkowy na forum OECD. Kontrpartnerem TUAC na forum OECD jest Komitet Doradczy Biznesu i Przemysłu (BIAC) mający identyczny status jak TUAC.
 
Poprzez regularnie prowadzone konsultacje z różnymi organami OECD, TUAC koordynuje i reprezentuje opinie związków zawodowych przedstawiane rządom krajów uprzemysłowionych. Celem TUAC jest zapewnienie prowadzenia przez nie polityki wzrostu gospodarczego, ale też polityki pełnego zatrudnienia i ulepszania warunków socjalnych, obrona interesów pracowników w tworzeniu strategii gospodarczych. W ostatnim okresie szczególnego znaczenia w pracach TUAC nabrały zagadnienia związane z poszanowaniem praw związkowych i międzynarodowych standardów pracy, problemami wynikającymi z globalizacji, jak też kwestie trwałego rozwoju i ochrony środowiska. TUAC ściśle współpracuje z międzynarodowymi centralami związkowymi: Międzynarodową Konfederacją Wolnych Związków Zawodowych (ICFTU) i Światową Konfederacją Pracy (WCL), Europejską Konfederacją Związków Zawodowych (ETUC), Nordycką Radą Związków Zawodowych (NFS) jak i międzynarodowymi sekretariatami branżowymi (ITS).
 
Na strukturę organizacyjną TUAC składają się następujące organy:
  • Sesje plenarne - ma miejsce dwa razy do roku w siedzibie organizacji w Paryżu, uczestniczą w nim przedstawiciele wszystkich organizacji członkowskich i central międzynarodowych, jak też zaproszeni goście i organizacje partnerskie lub ubiegające się o członkostwo. W trakcie Sesji Plenarnej podejmowane są najważniejsze decyzje polityczne organizacji, jak też zatwierdzany jest budżet i wysokość składek afiliantów.
  • Komitet Administracyjny tworzą Prezydent, Sekretarz Generalny i 10 przedstawicieli organizacji członkowskich. Komitet kieruje pracami administracyjnymi organizacji.
  • Grupy robocze przygotowują stanowiska TUAC do dyskusji na Sesjach Plenarnych i do konsultacji z OECD na forum Komitetu Łącznikowego i konsultacjach bezpośrednich, jak też w trakcie sesji ministerialnych OECD czy w trakcie międzynarodowych konferencji na wysokim szczeblu, jak np. szczyty G7, a ostatnio G8. Grupy Robocze zajmują się szczegółowymi zagadnieniami z zakresu polityki ekonomicznej, polityki ochrony środowiska, polityki zatrudnienia i edukacji, rozwoju lokalnego i zarządzania finansami publicznymi.
  • W związku z poruszanymi na forum OECD zagadnieniami i problemami 50 lat istnienia TUAC można podzielić na następujące okresy:
  • lata 50. odbudowa powojenna i wzrost produkcji,
  • lata 60. i 70. okres ekonomii keynesowskiej - polityka zarządzania popytem i, początkowo, polityka pełnego zatrudnienia, ze szczególnym uwzględnieniem wstrząsów ekonomicznych tego okresu (np. szok naftowy)
  • lata 80.: dekada liberalizacji i deregulacji, polityki monetarystycznej, wzrostu bezrobocia i wahań walutowych, pod koniec dekady gwałtowny wzrost bezpośrednich inwestycji zagranicznych.
  • lata 90.: szczególnie koniec dekady to eksplozja globalizacji i ponowna dyskusja nad rolą polityki rządowej, nowe zjawiska na arenie międzynarodowej takie jak handel elektroniczny (e-commerce) i żywność modyfikowana genetycznie. Dyskusja na temat społecznego wymiaru globalizacji. Upadek systemu komunistycznego powoduje pojawienie się nowych rynków i nowych wyzwań ekonomicznych na kontynencie europejskim.

Konstytucja MOP

Międzynarodowa Organizacja Pracy jest trójstronną organizacją, w której zasiadają przedstawiciele pracowników, pracodawców i władz państwowych. Została założona w 1919 r., aby doprowadzić rządy, przedsiębiorców i związki zawodowe do wspólnego działania na rzecz sprawiedliwości społecznej i lepszych warunków życia na całym świecie.
 
Liczba krajów członkowskich MOP wynosi aktualnie 183 (stan w dniu 15.05.2009 r.). W roku swego pięćdziesięciolecia w 1969 r., MOP została nagrodzona Pokojową Nagrodą Nobla. Biuro Organizacji mieści się w Genewie w Szwajcarii.
 
W preambule do Konstytucji MOP czytamy, że pokój powszechny i trwały może być zbudowany jedynie na zasadach sprawiedliwości społecznej.
 
Jednym z podstawowych warunków sprawiedliwości społecznej są warunki pracy a szczególnie:
- wynagrodzenie zapewniające warunki przyzwoitego utrzymania,
- ochrona pracowników na wypadek chorób zawodowych, nieszczęśliwych wypadków, spowodowanych pracą,
- ochrona pracy dzieci, młodzieży i kobiet,
- ubezpieczenia na wypadek starości i niezdolności do pracy,
- ochrony interesów pracowników migrujących,
- uznania zasady "równej płacy za równą pracę",
- uznania zasady wolności zrzeszania się.
 
W roku 1944 w Filadelfii Międzynarodowa Konferencja Pracy przyjęła Deklarację, obecnie aneks do Konstytucji, która zawiera znacznie dalej idące stwierdzenie. Ogłasza ona, że wszyscy ludzie mają prawo "dążyć do postępu materialnego i rozwoju umysłowego w warunkach wolności i godności, bezpieczeństwa gospodarczego i z równymi szansami". A dalej mówi, że "ubóstwo, gdziekolwiek istnieje, stanowi niebezpieczeństwo dla dobrobytu wszystkich".
 

Konstytucja MOP.pdf [486.00 kb] 

 
Więcej informacji w języku polskim o Międzynarodowej Organizacji Pracy znajdziesz na stronie: www.mop.pl

NSZZ "Solidarność" w MOP

Na skróty:
 
- Polska w MOP
- Obszary współpracy
- Skargi i zażalenia 
 
Więcej informacji o MOP w języku polskim znajdziesz na stronie www.mop.pl 
 

Polska w MOP

Polska jest członkiem Międzynarodowej Organizacji Pracy od 1919 r., czyli od momentu jej utworzenia. Jednak współpraca Polski z organizacją nie zawsze układała się harmonijnie. W grudniu 1981 r. MKWZZ i ŚKP złożyły przeciwko rządowi polskiemu skargę do MOP za naruszanie jej konwencji nr 87 i 98. Na tej podstawie organizacja rozpoczęła w styczniu tego samego roku śledztwo w tej sprawie. W 1982 r., w imieniu MKWZZ i ŚKP, sekretarz generalny francuskiego związku FO, M. Blondel i norweskiego LO, L. Buck, przedstawili w czasie 68 Sesji MKP sprawozdanie Komisji, w którym skrytykowano również uchwaloną przez Sejm ustawę o związkach zawodowych. Przewodniczący polskiej delegacji, minister A. Rajkiewicz, uznał, że „MOP nie ma prawa ingerowania w wewnętrzne sprawy Polski”. Do Genewy, z oczywistych względów, nie mogli przybyć zaproszeni przedstawiciele "Solidarności”. Jako świadkowie zeznawali więc członkowie związku pozostający na emigracji, dlatego dyrektor generalny MOP, F. Blanchard, wyraził gotowość przyjazdu do Polski i przeprowadzenia rozmów z władzami PRL na temat przywrócenia swobód związkowych. Do wizyty tej jednak nie doszło z powodu odmowy wydania wiz polskich przedstawicielom MOP i stwierdzeniem władz o niemożności przyjęcia delegacji w stanie wojennym”. 
Pełna normalizacja stosunków między MOP i Polską nastąpiła po czerwcowych wyborach parlamentarnych w 1989 r.
Niezależnie od postawy rządu wobec MOP, NSZZ „Solidarność” od początku zależało na nawiązaniu i utrzymaniu dobrej współpracy z tą organizacją. Ówczesny dyrektor generalny MOP, F. Blanchard, spotkał się przedstawicielami związku dwukrotnie, w 1981 r. w celu omówienia udziału NSZZ „Solidarność” w sesji MOP i maju 1987 r., aby omówić perspektywy dalszej współpracy. 
 
Okres intensywnej współpracy z MOP zapoczątkował udział przedstawicieli związku (Lech Wałęsa – delegat, R. Kalinowski – zastępca delegata, ponadto Bronisław Geremek i Andrzej Stelmachowski) w 76. Sesji Międzynarodowej Konferencji Pracy w 1989 r., a następnie przyjazd nowego dyrektora generalnego, M. Hansenne, do Gdańska na spotkanie z kierownictwem „Solidarności”. 
 
W miarę upływu czasu, obecność NSZZ „Solidarność” w MOP nabrała bardziej merytorycznego charakteru, czemu służyć miało m.in. ustanowienie etatowego specjalisty ds. międzynarodowych standardów pracy i praw człowieka w Biurze Zagranicznym KK (rolę tę pełnił przez pewien czas prof. UG, Krzysztof Drzewicki), udział przedstawicieli związku w corocznych sesjach MKP, Radzie Administracyjnej, w polskim Komitecie Trójstronnym ds. Współpracy z MOP (utworzonym w 1990 r. przez premiera RP, którego członkiem był początkowo Lech Kaczyński zastąpiony przez Tomasza Wójcika), korzystanie z pomocy technicznej MOP udzielanej w formie finansowania szkoleń, publikacji materiałów szkoleniowych i korzystania z doświadczeń ekspertów. Ponadto związek kilkakrotnie negocjował i podpisywał umowy dotyczące pomocy technicznej MOP dla Polski, regularnie udzielał odpowiedzi na kwestionariusze na temat stosowania standardów dotyczących albo określonych problemów, albo pewnych grup zawodowych, brał udział w inicjatywach MOP. 
 
Obecnie NSZZ „Solidarność” w MOP reprezentują Tomasz Wójcik, członek Komisji Krajowej NSZZ „S” i Anna Wolańska z Działu Zagranicznego Komisji Krajowej NSZZ „S”.
 

Obszary współpracy

Podstawową misją MOP jest poprawa warunków pracy i życia. Uznano więc, że do realizacji tego celu posłużą, ustanowione przez rządy, pracodawców i pracowników, międzynarodowe standardy pracy, przyjmowane w formie konwencji i zaleceń. Przy czym o ile konwencje są międzynarodowymi umowami i wymagają ratyfikacji państw członkowskich, o tyle zalecenia nie są wiążące. Po przyjęciu konwencji przez Konferencję oczekuje się od państw członkowskich wprowadzenia jej w życie, które musi być poprzedzone ratyfikacją danej konwencji. Ratyfikowanie przez kraj członkowski danej konwencji oznacza, iż znajdzie ona odzwierciedlenie w prawodawstwie krajowym. Dlatego przyjętą konwencję przedkłada się odpowiednim organom państw członkowskich, a organizacje pracodawców i pracowników nadzorują ratyfikowanie konwencji. Państwa członkowskie mają dowolność w ratyfikowaniu poszczególnych konwencji. Niemniej jednak istnieją pewne zapisy konstytucyjne MOP, które obligują państwa członkowskie do stosowania nowych instrumentów, jakimi są standardy, informowania o nich oraz poddawania ich debacie publicznej na poziomie krajowym. Zalecenia posiadają ogólny charakter i nie powodują żadnych prawnych zobowiązań międzynarodowych dla państw członkowskich.
 
Podstawowe standardy pracy MOP odgrywają niezwykle istotną rolę w ruchu związkowym. W przypadku NSZZ „Solidarność” świadczyć o tym może fakt, iż program wyrażony w liście 21 postulatów z 1980 r. rozpoczynał się od „niezwykłego” w tamtych czasach żądania. Powołując się na konwencję 87 MOP, którą Polska ratyfikowała w 1957 r., robotnicy domagali się m.in.: wolnych związków zawodowych, prawa do strajku, wolności słowa. Również przy rejestracji statutu NSZZ „Solidarność” w listopadzie 1980 r. związek, poprzez naciski spowodował, że Sąd zgodził się na dołączenie do statutu postanowień konwencji MOP. 
 
Pomimo, że Polska ratyfikowała 82 konwencje (dla porównania Francja ratyfikowała ich 103, podczas gdy Stany Zjednoczone 14) na liście określającej stopień ratyfikowania i stosowania podstawowych standardów pracy MOP przez państwa członkowskie Światowej Organizacji Handlu, Polskę opisano jako kraj, który stosunkowo źle wprowadza w życie ratyfikowane przez siebie konwencje.
 

Aparat kontrolny – skargi i zażalenia

Chociaż MOP nie może zmuszać swoich państw członkowskich do ratyfikowania poszczególnych konwencji, to może ona sprawować kontrolę nad implementacją konwencji ratyfikowanych przez rządy. W organizacji wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje mechanizmów kontroli: procedury ogólne (regularne raporty rządowe, którymi zajmują się Komitet Ekspertów i Komisja Stosowania Norm, na podstawie których Komitet sporządza tzw. „czarna listę” najpoważniejszych przypadków naruszania konwencji), skargi i zażalenia (którymi zajmuje się Rada Administracyjna, z pomocą Komitetu Ekspertów) oraz procedury specjalne, skargi dotyczące przede wszystkim ochrony wolności związkowych (rozpatrywane przez Komitet Wolności Związkowej, który może również zalecić Radzie włączenie Komisji Śledczej i Pojednawczej). Skargi są najbardziej formalną metodą kontrolną i nie są tak często stosowane jak zażalenia. Zażalenia są częstszą i mniej formalną metodą kontrolną. Mogą być wnoszone przez organizacje pracodawców lub pracowników, lub takie same organizacje z innych państw, bądź przez organizacje międzynarodowe. RA ma prawo zainicjować rozpatrzenie zażalenia zgodnie z procedurą skargową. Z procedury składania skarg i zażaleń, szczególnie w przypadku naruszeń wolności związkowej, korzystają związki zawodowe na całym świecie, a o jej skali stosowania może świadczyć fakt, że od 1957 r. Komitet rozpatrzył 2000 przypadków.
Pomimo, że MOP nie może zastosować żadnych sankcji wobec strony naruszającej międzynarodowe konwencje, a opublikowanie wniosków i zaleceń komitetów i Rady Administracyjnej mają charakter sankcji moralnej, z procedury tej, w przypadku jaskrawych nadużyć, związki zawodowe na całym świecie często korzystały. 
 
Z prawa tego korzystał również kilkakrotnie NSZZ „Solidarność”. Pierwsze zażalenie do MOP, przy wsparciu MKWZZ, ŚKP i EKZZ oraz ich afiliantów, związek złożył w 1994 r. oskarżając rząd polski o nie zwrócenie majątku zagarniętego „Solidarności” w stanie wojennym i pozostawienie go w gestii OPZZ. Według związku fakt ten stanowił jawne naruszenie konwencji o wolności związkowej. Po rozpatrzeniu zażalenia przez Komitet, MOP uznała w 1995 r. skargę „za uzasadnioną i napomniała rząd polski, aby ostatecznie i sprawiedliwie rozwiązał kwestię majątku, w której NSZZ „Solidarność” była stroną pokrzywdzoną”.
 
W latach 2003-2006 Komisja Krajowa złożyła jeszcze cztery skargi, w których oskarżano rząd i pracodawców o łamanie konwencji 87 i 98, co miało miejsce w przypadku firm: Hetman i Sipma (2003 r.), Hydrobudowa (2004 r.), UPC Polska i Frito Lay Polska (2006). Ponadto, w 2006 r. złożono skargę roku z powodu łamania konwencji nr 111 przez Frito Lay Polska (w tej sprawie złożono zażalenie na postępowanie firmy Frito-Lay Polska (PepsiCo) do OECD w związku z nieprzestrzeganiem Wytycznych OECD dla Przedsiębiorstw Wielonarodowych).
 
Jednej skargi, według Sekretariatu Górnictwa i Energetyki NSZZ „Solidarność” naruszającej wolność związkową, Komitet Wolności Związkowej, po zbadaniu skargi, nie uznał i procedura została zamknięta.
 
W trakcie rozpatrywania przez MOP jest kolejna skarga, którą związek złożył w 2008 r. z powodu naruszenia konwencji nr 87, do którego doszło w firmie PZ CUSSONS POLSKA

MOP

Na skróty: 
 
- Co to jest MOP?
- Międzynarodowe standardy pracy
- Kontrola konwencji 
 
International Labour Organisation - ILO 
4 route des Morillons, 
CH-1211 Geneva, Switzerland
Tel. 41 22 7997912
Fax 41 22 7998577 
 
Dyrektor Generalny - Guy Ryder
 
MOP powstała w 1919 r., jako ukoronowanie wieloletnich wysiłków różnych grup społecznych, których celem była poprawa warunków pracy oraz umiędzynarodowienie norm ustawodawstwa pracy. MOP stanowiła jedno z ciał prawodawczych i kontrolnych wchodzących w skład Ligi Narodów. Po zniknięciu LN z areny międzynarodowej i w skutek zmian jakie miały miejsce po II wojnie Światowej, MOP zawarła w 1946 r. porozumienie z ONZ, czego rezultatem jest działanie MOP w formie wyspecjalizowanej agendy ONZ, promującej sprawiedliwość społeczną i uznane przez społeczność międzynarodową prawa ludzkie i pracownicze.
 

MOP:

  1. formułuje międzynarodowe standardy pracy w formie konwencji i zaleceń
  2. stanowi unikalną trójstronną, równouprawnioną strukturę złożoną z przedstawicieli pracodawców, pracowników i rządów.
  3. promuje rozwój niezależnych organizacji pracodawców i pracowników
  4. służy pomocą techniczną (doradztwo prawne, szkolenia, etc.)
 MOP prowadzi swoją działalność w oparciu o 3 główne organy. Są to:
  1. Międzynarodowa Konferencja Pracy
    • przedstawiciele państw członkowskich: 2 delegatów rządowych, 1 delegata pracodawców, 1 delegata pracowników oraz doradców i ekspertów
    • konferencja odbywa się raz w roku w czerwcu
    • delegacji przewodniczy przedstawiciel ministerstwa pracy, który zabiera głos w imieniu swojego rządu danego kraju
    • pracodawcy i pracownicy mają prawo głosu i głosują zgodnie z wolą swoich organizacji (zdarza się że głosują przeciwko sobie lub wespół przeciwko swojemu rządowi)
    • rola:
      1. ustanawia i przyjmuje międzynarodowe standardy pracy
      2. działa jako forum, na którym omawiane są najważniejsze zagadnienia dotyczące pracy i kwestii społecznych
      3. wybiera członków Rady Administracyjnej
      4. zatwierdza budżet organizacji
  2. Rada Administracyjna MOP
    • rada wykonawcza MOP
    • składa się z 28 przedstawicieli rządowych, 14 pracodawców i 14 pracowników. 10 miejsc rządowych permanentnie należy do krajów członkowskich najbardziej rozwiniętych przemysłowo. Przedstawiciele innych państw członkowskich wybierani są przez Konferencję na 3 letnią kadencję, biorąc pod uwagę podział geograficzny. Pracodawcy i pracownicy sami wybierają swoich przedstawicieli.
    • spotyka się 3 razy w roku w Genewie
    • rola:
      1. decyduje o polityce MOP
      2. tworzy program i budżet, który przedkłada Konferencji do akceptacji
      3. wybiera dyrektora generalnego MOP
  3. Międzynarodowe Biuro Pracy
  • stały sekretariat MOP, działający pod przewodnictwem dyrektora generalnego (dyrektor wybierany jest na 5 letnią kadencję z możliwością reelekcji)
  • zatrudnia 1900 urzędników, ma 40 biur w poszczególnych krajach, dodatkowo wysyła 600 ekspertów na misje do poszczególnych regionów świata, organizuje pomoc techniczną, badania, a poprzez ośrodek w Turynie szkolenia, przygotowuje raporty, wydaje publikacje.

 

MIĘDZYNARODOWE STANDARDY PRACY

Standardy pracy mają formę konwencji i zaleceń. Konwencje są międzynarodowymi umowami, wymagającymi ratyfikacji państw członkowskich. Zalecenia nie są wiążące. Inne mniej formalne dokumenty to: kodeksy postępowania, uchwały, deklaracje - nie są one jednak częścią systemu międzynarodowych standardów.
 
Istnieje 185 konwencji i 195 zaleceń. Wśród konwencji wyróżnia się:
  • konwencje zasadnicze,
  • konwencje priorytetowe
  • i 12 kategorii konwencji i zaleceń
Do konwencji zasadniczych należą konwencje dotyczące:
  • wolności zrzeszania się:
    1. O wolności związkowej i ochronie praw związkowych 87
    2. O prawie organizowania się i rokowań zbiorowych 98
  • zniesienia pracy przymusowej:
    1. O pracy przymusowej 29
    2. O zniesieniu pracy przymusowej 105
  • równości
    1. dyskryminacji w dziedzinie zatrudnienia i wykonywania zawodu 111
    2. równości wynagrodzenia mężczyzn i kobiet za pracę jednakowej wartości 100
  • eliminacji pracy dzieci
    1. najniższym wieku dopuszczania do zatrudnienia 138
    2. natychmiastowym zniesieniu najgorszych form pracy dzieci 182
Do konwencji priorytetowych należą konwencje dotyczące konsultacji trójstronnych (144), inspekcji pracy (81), inspekcji pracy w rolnictwie (129), polityki zatrudnienia (122).
 
Pozostałe konwencje zgrupowano wg następujących 12 kategorii: prawa człowieka, zatrudnienie, polityka społeczna, bezpieczeństwo socjalne, administracja pracy, stosunki pracy, warunki pracy, zatrudnienie kobiet, dzieci, młodocianych, pracownicy migrujący, inne kategorie odnoszące się do poszczególnych zawodów.
 
Prawo do inicjatywy mają pracodawcy i pracownicy. Ustanawianie międzynarodowych standardów pracy odbywa się w procesie podwójnej debaty następującej sekwencyjnie.
 

MECHANIZM KONTROLNY STOSOWANIA KONWENCJI

Służy temu procedura składania skarg i zażaleń. Aby ją uruchomić nie musi zostać spełniony wymóg uprzedniego wyczerpania środków krajowych. Skargi i zażalenia różnią się od siebie sposobem uruchamiania procedur i zastosowanym procesem badawczym.
Skargi Zażalenia
Są najbardziej formalną metodą kontrolną i odwołują się do innych przepisów Konstytucji MOP (art. 26-34) niż zażalenia. Nie są też tak często stosowane jak zażalenia. Są częstą i mniej formalną metodą kontrolną i odwołują się do art. 24-25 Konstytucji MOP.
RA ma prawo zainicjować rozpatrzenie zażalenia zgodnie z procedurą skargową!
Wnoszone są przez każde państwo członkowskie do MBP (w formie pisemnej) przez inne państwo członkowskie lub wnosi je Rada Administracyjna z własnej inicjatywy lub po otrzymaniu informacji od delegata MKP Wnoszone są przez organizacje pracodawców lub pracowników, lub takie same organizacje z innych państw, bądź przez organizacje międzynarodowe
Procedura: Procedura:
  1. po otrzymaniu skargi, RA żąda od rządu wyjaśnień
  2. RA może powołać Komisję badawczą (3 osoby, Komisja nie ma regulaminu działania, sposób w jaki bada skargę zależy od niej)
  3. w przypadku gdy skarga dotyczy spraw związkowych praktykuje się jej zreferowanie jej istoty przed Komitetem Wolności Związkowej (czasami skargę odkłada się, ponieważ został nawiązany między stronami sporu dialog - w obecności MOP)
  4. Komisja przedstawia RA raport z badań i formułuje zalecenia
  5. RA podejmuje decyzje o opublikowaniu lub nie skargi
  6. każda ze stron sporu powinna w ciągu 3 m-cy od decyzji RA potwierdzić przyjęcie zaleceń lub powiadomić o przekazaniu sprawy do MTS
  7. MTS może potwierdzić, zmienić lub anulować wnioski lub zalecenia Komisji Badawczej - jego orzeczenia są ostateczne (nie zdarzyło się aby państwo odwołało się do MTS)
  8. jeżeli strona nie dostosuje się do zaleceń Komisji lub MTS, to RA może zalecić Konferencji postępowanie, które wyda się skuteczne dla zapewnienia wykonania zaleceń - nie ma w praktyce takich środków bo nie istnieją sankcje, mają one wymiar moralny
  9. w praktyce weryfikacja działań podjętych na podstawie Komisji Badawczej wykonywana jest przez Komitet Ekspertów.
  1. warunki: zażalenie musi zostać złożone na piśmie do MOP przez organizację pracowników lub pracodawców i musi odnosić się do konkretnej konwencji MOP, ratyfikowanej przez dany kraj, ze wskazaniem naruszenia tej konwencji
  2. dyrektor generalny przedstawia skargę funkcjonariuszom MOP oraz informuje właściwy rząd o tym fakcie
  3. funkcjonariusze przedstawiają RA opinię o przyjmowalności zażalenia na podstawie której RA podejmuje decyzję czy przyjąć zażalenie
  4. jeżeli zażalenie jest przyjmowalne wówczas RA powołuje komitet do zbadania zażalenia (złożony z 3 członków RA: rząd, pracodawca, pracownik - ale nie z kraju, z którego pochodzi zażalenie)
  5. w przypadku gdy zażalenie dotyczy łamania praw związków zawodowych, to RA może je skierować do zbadania przez Komitet Wolności Związkowej (są to posiedzenia poufne)
  6. Komitet po zakończeniu badania skargi przedstawia RA wnioski i formułuje zalecenia dotyczące podjęcia decyzji przez RA. W międzyczasie RA może (nie musi) zaprosić przedstawiciela rządu na swoje posiedzenie, na którym będzie rozpatrywała sprawę zażalenia - przedstawiciel rządu ma prawo głosu ale nie głosowania
  7. RA po rozpatrzeniu zażalenia może (nie musi) opublikować w specjalnym biuletynie MOP treść zażalenia i komunikat o podjętych przez RA decyzjach i zaleceniach. Dzieje się tak zazwyczaj gdy rząd nie złoży wyjaśnienia lub jest ono niedostateczne - publikacja zamyka procedurę
 

Dokumenty i opracowania

POROZUMIENIA EUROPEJSKIE I KRAJOWE

INNE DOKUMENTY

Rezultaty projektów EUROATCA 

Branże

Sekretariat

Przewodniczący

Dane kontaktowe

Górnictwa i Energetyki

(Energy and mine workers)

Sekcje

Jarosław grzesik

40-286 Katowice

Al. Floriana 7

www.sgie.pl

tel 32 253 91 58

fax 32 253 91 58, 32 259 87 20

sgie@sgie.pl

Metalowców

(Metalworkers)

Sekcje

Bogdan Szozda
502 273 376

40-286 Katowice

ul. Floriana 7/127

www.sekretariatmetalowcow.pl

tel 32 25 38 723

tel 601 919 166

fax 32 25 38 723

solidmet@solidarnosc.org.pl

biuro@sekretariatmetalowcow.pl

Przemysłu Spożywczego

(Food industry workers)

Sekcje

Zbigniew sikorski
 

80-855 Gdańsk

ul. Wały Piastowskie 24

tel 22 827 92 38

fax 22 827 92 38

www.solidarnosc.org.pl/spspoz

spspoz@solidarnosc.org.pl

Nauki i Oświaty

(Science and education workers)

Sekcje

Ryszard Proksa
 

00-838  Warszawa

ul. Prosta 30

tel 58 308 44 59 58, 308 42 86 

fax 58 308 42 77 www.solidarnosc.org.pl/edukacja/sekret/LINKI.htm

edukacja@solidarnosc.org.pl

Rolnictwa

(Rural workers)

Sekcje

dariusz Łącki
605 765 490

64-100 Leszno

Prochownia 25A

tel 65 520 21 98, fax 65 520 62 20


tel. 605 765 490

solidarnosc.leszno@poczta.fm

Budownictwa i Przemysłu Drzewnego

(Construction workers)

Sekcje

Zbigniew Majchrzak
691 109 090

Kraków

Plac Szczepański 5

tel/fax 12 421 83 95

www.solbud.kraków.pl

Przemysłu Chemicznego

(Chemical workers)

Sekcje

Mirosław Miara 
510 992 113

tel. 787 192 803

spch.solidarnosc@gmail.com

01-207 Warszawa

Karolkowa 22/24

 

tel/fax  22 691 35 75

http://www.spch-solidarnosc.pl/

 

Łączności

(Postal workers)

Sekcje

Bogumił Nowicki
506 121 169

Kraków

os. Willowe 28

tel/fax 12 643 96 04

nowicki@solidarnosc.net

Transportowców

(Transport workers)

Sekcje

Henryk Grymel
603 601 182

03-734 Warszawa

ul. Targowa 74

tel 22 619 89 85, 22 473 32 09

fax 22 619 89 85, 22 473 38 41
www.sol-trans.org.pl

sekcja@pro.onet.pl

Służb Publicznych

(Public services workers)

Sekcje

Jerzy Wielgus
502 286 125

01-187 Warszawa

ul. Wolska 46/48

tel 22 837 92 78

fax 22 837 92 77
www.solidarnosc.org.pl/srsp/
skkm@solidarnosc.org.pl

Kultury i Środków Przekazu

(Media and entertaiment workers)

Sekcje

 WIESŁAW MURZYN
605 605 710

00-999 Warszawa

ul. J.P. Woronicza 17

www.solidarnosctvp.pl

tel.605 605 710
12 261 53 03 (Kraków)
22 547 88 02/20 (Warszawa)
fax 22 547 67 00

skisp@solidarnosc.org.pl

Banków, Handlu i Ubezpieczeń

Sekcje

 Alfred Bujara
512 107 401

40-286 Katowice Al. Floriana 7 www.solidarnosc.org.pl/sekretariat.bhiu

tel/fax 32 253 83 62

sbhiu@solidarnosc.org.pl

Zasobów Naturalnych i Ochrony Środowiska

Sekcje

Zbigniew Kuszlewicz
600 833 541

74-028 Koszalin,

ul. Zwycięstwa 7/9

tel. 94 318 52 28

Ochrony Zdrowia

Sekcje

 Maria Ochman
601 630 980

01-201 Warszawa

ul. Wolska 46/48

www.solidarnosc.org.pl/soz

tel 22 632 14 86

fax 22 632 14 81

sozmazowsze@wp.pl

Emerytów i Rencistów

 DARIUSZ KUCHARSKI
604 434 403

90-229 Łódź

ul.Kamińskiego 18

www.solidarnosc.org.pl/kseir

tel.kom. 602 257 899

tel/fax 42 678 74 36

kseir@solidarnosc.org.pl

Sekcje poza sekretariatami

Regiony

Region/Przewodniczący

Dane kontaktowe

Chcesz założyć związek?
Skontaktuj się z nami!

1. Gdański

Krzysztof Dośla

80-855 Gdańsk

ul. Wały Piastowskie 24

www.solidarnosc.gda.pl

58 308 43 52

58 308 42 60

fax 58 301 88 54

prezydium@solidarnosc.gda.pl

Jan Szewczyk - tel. 603 934 165

Justyna Sumczyńska-Grzymała
tel. 501 673 154
j.grzymala@solidarnosc.gda.pl

Iwona Osenkowska - 58 308 44 54
i.osenkowska@solidarnosc.gda.pl

2. Warmińsko-Mazurski

Józef Dziki

10-448 Olsztyn

ul. Głowackiego 28

www.solidarnosc-olsztyn.pl

89 527 22 02

fax 89 527 56 22

sekretariat@solidarnosc-olsztyn.pl

Wojciech Kowalski
89 52 72 202

Jerzy Pilimon
784 910 008

Urszula Czemaryńska-Przybysz

3. Elbląski

Grzegorz Adamowicz

82-300 Elbląg

ul. 1 Maja 2

www.solidarnosc.org.pl/elblag/

55 641 58 85 do 87

fax 55 641 58 85

elblag@solidarnosc.org.pl

Zbigniew Koban (Kwidzyn)
668 825 321
55 645 64 46

4. Dolny Śląsk

Kazimierz Kimso

53-661 Wrocław

Pl. Solidarności 1/3/5

solidarnosc.wroc.pl

71 78 10 150

wroc@solidarnosc.org.pl

Grzegorz Makul - 695 742 886
Marcin Tomczak - 887 775 732
Joanna Billewicz  - 601 464 193
Anna Miklis - 601 974 910

6. Pomorze Zachodnie

Mieczysław Jurek

70-483 Szczecin

ul. Wojska Polskiego 113

www.solidarnosc.szczecin.pl

91 42 27 422

91 42 33 779

fax 91 42 30 569

solidarnosc@solidarnosc.szczecin.pl

Dariusz Mądraszewski - 502 313 906

solidarnosc@silesianet.pl

7. Ziemia Łódzka

Waldemar Krenc

90-229 Łódź

ul. Kamińskiego 18

www.solidarnosc.org.pl/lodz

42 67 72 611

42 67 72 600

fax 42 67 72 613

sekretariat.lodz@solidarnosc.org.pl

Piotr Ściesko - 509 865 271

Bartosz Wasilewski - 694 958 506

42 677 26 29

8. Częstochowski

Jacek Strączyński

42-202 Częstochowa

ul. Łódzka 8/12

www.solidarnoscczestochowa.pl

502 768 407

34 360 55 70

fax 34 360 55 71

czest@solidarnosc.org.pl

Stanisław Kołodziejczyk - 692 414 344

sekretarz.czest@solidarnosc.org.pl

10. Ziemia Sandomierska

Andrzej Kaczmarek

37-450 Stalowa Wola

ul. Wolności 2A

15 84 21 385

15 84 42 893

fax 15 84 26 103

stwola@solidarnosc.org.pl

Andrzej Karczmarek
15 842 13 85

11. Płocki

Andrzej Burnat

09-400 Płock

Plac Stary Rynek 5

www.solidarnoscplock.pl

24 262 88 33

24 262 46 22

fax 24 262 70 43

sekretariat.plock@solidarnosc.org.pl

 

Iwona Ługowska
sekretariat.plock@solidarnosc.org.pl

Stanisław Szkopek
solidarnosc.plock@neostrada.pl
tel. 24 262 88 33, 262 46 22

Wawrzyniec Szczepanek
wawrzyniec.szczepanek@orlen.pl
605 199 221

12. MałopolskI

Wojciech Grzeszek 

31-011 Kraków

Pl. Szczepański 5

www.solidarnosc.krakow.pl

12 42 16 054

12 42 18 275

fax 12 42 16 217

sekretarz.krakow@solidarnosc.org.pl

Adam Lach - 606 406 177

Danuta Dunin - 691 857 184

13. Śląsk-Opolski

Cecylia Gonet

45-064 Opole

ul. Damrota 4

www.solidarnosc.org.pl/opole

77 423 28 60

77 423 28 62

fax 77 454 55 48

opole@solidarnosc.org.pl

Grzegorz Adamczyk - 604 191 569
zprzsek.opole@solidarnosc.org.pl

Agnieszka Zwarycz

14. Koszaliński-Pobrzeże

Wiesław Królikowski

75-028 Koszalin

ul. Zwycięstwa 7/9

94 34 25 808

94 34 24 546

fax 94 34 25 808

pobrzeze@gmail.com

http://pobrzeze.net

Wiesław Królikowski - 505 921 301

15. Słupski

Tadeusz Pietkun

76-200 Słupsk

Jedności Narodowej 2

www.solidarnosc.org.pl/slupsk

59 84 26 885 

fax 59 84 28 747

sekr.slupsk@solidarnosc.org.pl

Tadeusz Pietkun - 502 445 131

Andrzej Mazuruk - 608 308 548

16. Zielonogórski

Bogusław Motowidełko

65-072 Zielona Góra

ul. Lisowskiego 5

www.solidarnosc.zgora.pl

68 325 48 67

68 325 48 68

fax 68 327 13 80

region@solidarnosc.zgora.pl

Bogusław Motowidełko - 785 182 449
mmotor@op.pl

17. Podbeskidzie

Marek Bogusz

43-300 Bielsko-Biała

ul. Asnyka 19

www.solidarnosc.org.pl/bbial

33 81 26 790                                        

33 81 26 753

fax 33 81 26 752

bbial@solidarnosc.org.pl

Marek Bogusz - 605 881 028
mbogusz1963@o2.pl

18. Koniński

Zdzisław Nowakowski

62-500 Konin

ul. Wojska Polskiego 10

www.solidarnosc.org.pl/konin

63 244 52 20

fax 63 244 52 20

biuro.konin@solidarnosc.org.pl

Remigiusz Ładowski - 512 405 872

19. Wielkopolska Płd.

Bernard Niemiec

62-800 Kalisz

ul. 3 Maja 13A/1

www.solidarnosc.kalisz.pl

62 767 11 14

fax 62 767 11 76

region@solidarnosc.kalisz.pl

Przemysław Woliński - 600 479 614

20. Podlaski

Józef Mozolewski

15-093 Białystok

ul.Suraska 1

www.solidarnosc.org.pl/zr.podlaskiego

85 748 11 00

fax 85 748 11 01

zr.podlaskiego@solidarnosc.org.pl

Cezary Janucik - 502 486 009
drz@nszz.org

Jakub Tulejka
85 748 11 77

21. Piotrkowski

Zbigniew Bogusławski

97-300 Piotrków Trybunalski

Al. 3 Maja 6B

www.solidarnosc.org.pl/piotrkow

44 647 89 21                                         

44 647 79 81,

fax 44 647 89 21

piotrkow@solidarnosc.org.pl

Zbigniew Bogusławski - 502 581 030

Grażyna Adamczyk - 667 905 723

44 647 89 21

23. Podkarpacie

Tadeusz Majchrowicz

38-400 Krosno

ul. Słowackiego 4

www.solidarnosc.org.pl/krosno

13 43 249 12,

fax 13 43 242 39

podkarpacie@solidarnosc.org.pl

Magdalena Kubit - 603 059 513

Magdalena Jastrzębska

Lucjan Fejkiel - 605 886 190

13 43 249 30

13 43 249 12

24. Rzeszowski

Roman Jakim

35-083 Rzeszów

ul. Matuszczaka 14

www.solidarnosc.rzeszow.org.pl

17 862 70 17

17 862 17 09

fax 17 850 12 22

rzesz@solidarnosc.org.pl

Joanna Turoń- 501 791 555
kr.rzesz@gmail.com

25. Toruńsko-Włocławski

Tomasz Jeziorek

87-100 Toruń

ul. Piekary 35/39

www.solidarnosc.torun.pl

56 622 47 52                                         

56 622 41 52,

fax 56 622 47 52

torun@solidarnosc.org.pl

Sławomir Szablewski - 606 645 055  

26. Śląsko-Dąbrowski

Dominik Kolorz

40-286 Katowice

ul. Floriana 7

www.solidarnosckatowice.pl

32 258 98 56

32 25 37 800

fax 32 25 37 373

region@solidarnosckatowice.pl

Tomasz Krzak - 693 410 836
32 728 41 13
t.krzak@solidarnosckatowice.pl

Mirosław Grzywa - 504 259 646 
m.grzywa@solidarnosckatowice.pl

Tomasz Cichoń - 661 886 200
t.cichon@solidarnosckatowice.pl

Bożena Poloczek 32 728 41 07
rozwoj@solidarnosckatowice.pl

27. ziemia radomska

Zdzisław Maszkiewicz

26-600 Radom

ul. Traugutta 52

www.solidarnosc.radom.net

48 36 236 43,

fax 48 36 25 161

solidar2@radom.net

solidar3@radom.net

Wiesław Wabik - 696 452 789

28. Wielkopolska

Jarosław Lange

60-118 Poznań

ul. Metalowa 7

www.solidarnosc.org.pl/poznan

61 853 08 60

fax 61 853 08 66 

sekretariat@solidarnosc.poznan.pl

region@solidarnosc.poznan.pl

szkolenia@solidarnosc.poznan.pl

redakcja@solidarnosc.poznan.pl

Aleksandra Cybulska - 608 593 718
aleksandra.cybulska@solidarnosc.poznan.pl

Magdalena Wilkosz - 662 014 351
magdalena.wilkosz@solidarnosc.poznan.pl

Anna Wegner - 694 604 607
anna.wegner@solidarnosc.poznan.pl

29. Gorzów Wlkp.

Waldemar Rusakiewicz

66-400 Gorzów Wlkp.

ul.Borowskiego 31

www.solidarnosc.org.pl/gorzow

95 722 49 08                                        

95 722 48 97

fax 95 722 48 97

gorzow@solidarnosc.org.pl

Sławomir Steltmann - 502 016 077

30. Świętokrzyski

Waldemar Bartosz

25-502 Kielce

ul. Planty 16a

solidarnosc-swietokrzyska.pl/

41 34 477 03      

41 34 460 33

fax 41 34 417 38

kielce@solidarnosc.org.pl

Kazimierz Pasternak
41 344 77 03

Paweł Krzeszowski

31. Środkowowschodni

Marian Król

20-109 Lublin

ul. Królewska 3

www.solidarnosc.org.pl/lublin

81 53 20 811,

fax 81 53 23 301

sekretariat.lublin@solidarnosc.org.pl

Marek Wątorski - 502 610 479

Krzysztof Wodrowski - 601 837 720
krzysztofwodrowski@wp.pl

Karina Kalisz - 752 077 177 
rozwoj.lublin@solidarnosc.org.pl

Edyta Bąk

32. Bydgoski

Leszek Walczak

85-036 Bydgoszcz

ul. Wełniany Rynek 5

www.region.bydgoszcz.pl

52 376 70 10,

52 376 70 11,

fax 52 376-70-12

region@region.bydgoszcz.pl

Mirosław Jamroży - 509 384 293

Jakub Gaszak - 695 874 000

33. Jeleniogórski

Franciszek Kopeć

58-500 Jelenia Góra

ul. 1 Maja 25

www.soljg.eu

75 641 59 10                                        

75 641 59 30,

fax 75 641 59 12

soljg@solidarnosc.org.pl

Jacek Dziedziński - 606 415 949
 75 64 15 912 

36. Ziemia Przemyska

Szymon Wawrzyszko

37-700 Przemyśl

ul. Barska 15

www.solidarnosc.org.pl/przem

16 670 59 67                                        

16 670 42 02,

fax 16 670 32 53

przem@solidarnosc.org.pl

 

37. Mazowsze

Andrzej Kropiwnicki

01- 201 Warszawa

ul. Wolska 47

www.solidarnosc.mazowsze.pl

22 314 80 13                                         

22 314 80 90,

fax 22 314 80 92

mazowsze@solidarnosc.org.pl

Waldemar Dubiński - 503 005 793

Edward Głębocki - 509 640 821

(22) 314 80 29
(22) 314 80 31

38. Zagłębie Miedziowe

Bogdan Orłowski

59-220 Legnica ul. Skarbka 9

www.solidarnosc.org.pl/legnica

76 721 08 78

76 721 08 98,

fax 76 721 08 88

legnica@solidarnosc.org.pl

Mirosław Kaszowski - 667 367 004

 

Subscribe to this RSS feed

Komisja Krajowa NSZZ "Solidarność" wykorzystuje na swoich stronach pliki cookie. Jeżeli nie zmienisz domyślnych ustawień swojej przeglądarki będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Więcej informacji.