2015

Archiwum: 2015

Nadchodzą młodzi… ZWIĄZKOWCY W HUTCHINSONIE 2

Jeszcze niedawno na czele wielu komisji zakładowych “Solidarności” stali ludzie, którzy należeli do tego związku zawodowego od 1980 roku, czasem nawet już wówczas byli w jego władzach. Teraz tacy działacze są już rzadkością. Nadchodzą młodzi związkowcy, często nawet nie pamiętający Sierpnia’80. Zwykle oczywisty brak doświadczenia z powodzeniem nadrabiają zapałem, energią i nowymi pomysłami. To oni w następnych latach będą kształtować “Solidarność” i wytyczać kierunki jej działania. Warto ich poznać… Do takich młodych działaczy zalicza się Krzysztof Gaj, współzałożyciel i przewodniczący “Solidarności” w żywieckiej żywieckiej spółce Hutchinson 2. Sierpnia 1980 roku nie ma szans pamiętać, bo urodził się… cztery lata później. Z “Solidarnością” zetknął się, gdy podjął pierwszą pracę w spółce Cabind Polska w Żywcu i zapisał się do tego związku zawodowego. Od czterech lat pracuje jako operator autoklawu w żywieckiej spółce Hutchinson 2. Gdy rozpoczynał tam pracę, to “Solidarności” w tym zakładzie nie było. Teraz to się zmieniło, a Krzysztof może mieć satysfakcję, że ma w tym swój spory udział.

Zacznijmy od przedstawienia spółki, korzystając z oficjalnej jej strony internetowej. Czytamy tam między innymi: “Fabryka Hutchinson Poland Zakład Żywiec 2 zajmuje się produkcją przewodów niskociśnieniowych oraz układów chłodzenia, wentylacji i ogrzewania silników dla branży motoryzacyjnej. Hutchinson Poland Zakład Żywiec 2 powstał w 2000 roku i jest stosunkowo młodą i ciągle rozwijającą się firmą. Obecnie zatrudniamy ponad 1000 Pracowników i stale tworzymy nowe miejsca pracy /…/. Staramy się, przy udziale i wysiłku wszystkich Pracowników zapewnić naszym klientom produkty najwyższej jakości i w odpowiednim czasie”. Choć w tej krótkiej wizytówce słowo “Pracownicy” za każdym razem pisane jest z dużej litery, co może świadczyć o szacunku dla załogi, to w rzeczywistości różnie z tym bywało. – Mieliśmy sygnały, że ludzie narzekają na kiepskie płace, na pojawiające się co raz spięcia w kontaktach z niektórymi kierownikami. Było dla nas oczywiste, że radą na te problemy są autentyczne związki zawodowe – wspomina szef żywieckiego oddziału “Solidarności” i wiceprzewodniczący Zarządu Regionu Andrzej Madyda. Sam kilkakrotnie uczestniczył w rozdawaniu przed tym zakładem ulotek, zachęcających do założenia “Solidarności”. Wydawało się, że bez skutku…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Krzysztof Gaj pamięta jednak tamte akcje ulotowe. Już wówczas w gronie kolegów rozmawiali o problemach, z którymi stykają się w pracy, o tym, że przydałaby się autentyczna reprezentacja załogi, która mogłaby – jak równy z równym – negocjować z pracodawcą podwyżki płac czy zmiany w organizacji pracy. Nigdy jednak nie myślał, że to on będzie zakładał “Solidarność”. Liczył, że znajdą się inni… Stało się jednak inaczej, bo nie było zbyt wielu chętnych do zorganizowania zakładowej “Solidarności”. Podjął się tego wraz z małą grupką pracowników. – Ktoś musiał tym wszystkim kierować, więc zgodziłem się – wspomina Krzysztof Gaj. Pierwsze działania były podejmowane niemal w pełnej konspiracji. Zadzwonił najpierw do biura żywieckiej “Solidarności”, a następnie do Zarządu Regionu Podbeskidzie. Zdobył podstawowe informacje, jak zakładać związek, a wraz z nimi zestaw dokumentów i formularzy. To był maj ubiegłego roku. Było ich wówczas osiemnastu. Informację o powstaniu Komisji Zakładowej przekazali do dyrekcji dopiero po miesiącu, gdy było ich już blisko pół setki. – Wcześniej nie pchaliśmy się, bo mieliśmy obawy, jak kierownictwo zareaguje – tłumaczy Krzysztof. Pismo do dyrekcji zanieśli w piątek, trzynastego czerwca. Chyba nie był to jednak pechowy dzień dla załogi tej spółki.

Dość szybko związkowcy musieli przejść swój chrzest bojowy – negocjacje płacowe. Dotychczas podwyżki miały charakter więcej niż symboliczny, nie równoważyły nawet inflacji. Zakładowa “Solidarność”, której przewodniczącym został wybrany Krzysztof Gaj, wysunęła żądanie podwyżek dla wszystkich zatrudnionych, a także postulaty rozszerzenia dodatków stażowych i nagród jubileuszowych. Pierwsze rozmowy nie przyniosły żadnych rezultatów. Rozpoczął się spór zbiorowy. Po kilku turach negocjacji udało się doprowadzić do podpisania porozumienia. – To był kompromis, który na pewno wielu pracowników nie zadowolił, ale jedno jest pewne: takich podwyżek, jakie wywalczyliśmy, nigdy dotąd w naszej spółce nie było – relacjonuje Krzysztof Gaj. Andrzej Madyda, który z zewnątrz obserwował negocjacje w Hutchinsonie 2, jest pełen uznania dla młodej Komisji Zakładowej. – Negocjacje płacowe zawsze są najbardziej trudnym wyzwaniem dla związkowców, nawet tych z wieloletnim stażem i doświadczeniem. Uważam, że w tej spółce udało się wywalczyć wszystko, co było w tej chwili możliwe. Załoga ma podwyżki, a związkowcy zdobyli pierwsze doświadczenia, które z pewnością będą procentować w przyszłości, przy kolejnych rozmowach – podkreśla wiceprzewodniczący Zarządu Regionu.

W ostatnim czasie “Solidarność” spółki Hutchinson 2 negocjowała z dyrekcją bardziej korzystny dla załogi miesięczny okres rozliczeniowy oraz wprowadzenie planów urlopów, których dotąd w spółce nie było. – Mamy nadzieję, że te zmiany w marcu wejdą w życie. Powoli docieramy się w naszych kontaktach, uczymy się współpracy i są tego efekty. Ludzie to chyba widzą, bo przybywa nam członków – mówi Krzysztof Gaj. W tej chwili do zakładowej “Solidarności” należy ponad 130 osób. Przewodniczący podkreśla, że nie siedzi za biurkiem i nie czeka biernie na kolejnych chętnych. – Pracuję na hali, więc mam codzienny kontakt z innymi. Trzeba chodzić do ludzi, rozmawiać, przekonywać. To żmudna, ale chyba jedyna droga, by było nas więcej. A bardziej liczna “Solidarność” to także nasza lepsza pozycja przy następnych negocjacjach – kończy Krzysztof Gaj.

Gorąco przedwiośnie

– Ten rząd zbiera owoce siedmiu lat zaniechania. Nie chcieli rozmów przy stole, więc teraz mamy coraz więcej przypadków gwałtownych strajków i “dialogu” na ulicy. Tylko do czego to doprowadzi? – mówi przewodniczący podbeskidzkiej “Solidarności” MAREK BOGUSZ w wywiadzie, który w czwartek, 19 lutego ukazał się w “Kronice Beskidzkiej”, a następnego dnia w “Głosie Ziemi Cieszyńskiej”. Jego pełna treść dostępna jest tutaj

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ruszyła akcja informacyjna “Solidarności”

W związku z trwającym ogólnopolskim pogotowiem strajkowym, ogłoszonym przez “Solidarność”, Forum Związków Zawodowych i OPZZ, nasz związek rozpoczął szeroką akcję informacyjną. – Chcemy poinformować jak największą część społeczeństwa o naszych postulatach. Wierzymy, że docierając do ludzi z podstawowymi informacjami, dotyczącymi naszych żądań, zyskamy ich poparcie podczas czekających nas akcji protestacyjnych – mówi przewodniczący podbeskidzkiej “Solidarności”, Marek Bogusz.
Na Podbeskidziu od czwartku, 19 lutego, rozprowadzane są na ulicach i w zakładach pracy ulotki, informujące o przyczynach protestu. Postulaty związkowe znalazły się także na plakatach oraz – jako ogłoszenie – w regionalnych tygodnikach. Akcja informacyjna będzie kontynuowana…

Poprzyjmy kandydaturę dra Andrzeja Dudy

Zarząd Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność” apeluje do wszystkich członków i sympatyków naszego związku o aktywne wsparcie dr. Andrzeja Dudy – kandydata Prawa i Sprawiedliwości na urząd Prezydenta RP – nie tylko poprzez oddanie na niego głosu w majowych wyborach prezydenckich, ale też poprzez pomoc w akcji zbierania podpisów pod tą kandydaturą oraz włączenie się w jego kampanię wyborczą.

Dla “Solidarności” nie jest obojętne, kto przez najbliższe pięć lat będzie pełnił funkcję głowy państwa. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej posiada znaczące prerogatywy – między innymi inicjatywę ustawodawczą, możliwość wetowania ustaw czy kierowania ich do Trybunału Konstytucyjnego.

Andrzej Duda jako jedyny kandydat prezentuje program wyborczy najbliższy programowi NSZZ “Solidarność”. Szczególnie ważna dla świata pracy jest zapowiedź przywrócenia wieku emerytalnego na poprzednich zasadach. Jest to w ostatnich latach najważniejszy postulat “Solidarności” poparty podpisami ponad dwóch milionów obywateli!

Jesteśmy przekonani, że wybór Andrzeja Dudy na Prezydenta RP i realizowanie jego programu wyborczego stanie się początkiem przebudowy Polski na państwo przyjazne wszystkim obywatelom.

/Stanowisko Zarządu Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność” z 13 lutego 2015 roku w sprawie poparcia dla dra Andrzeja Dudy, kandydata w wyborach prezydenckich/

Pogotowie strajkowe

Wyniki głosowania przeprowadzonego w Fiat Auto Poland, Sistema oraz bielskim Magneti Marelli są jednoznaczne – grubo ponad 90 proc. głosujących opowiedziało się za przeprowadzeniem akcji strajkowej, jeśli zarządy spółek nie spełnią żądań płacowych zgłoszonych w trybie sporu zbiorowego. Dlatego też międzyzakładowa NSZZ Solidarność FAP ogłosiła w tych spółkach pogotowie strajkowe.

pogotowie strajkowe solidarnośćW głosowaniu w Fiat Auto Poland wzięło udział 1.766 pracowników, czyli frekwencja wyniosła blisko 53 proc. Za przeprowadzeniem akcji strajkowej opowiedziało się 94,9 proc. głosujących. Jeszcze więcej zwolenników przystąpienia – w razie niespełnienia żądań płacowych – do strajku było w Sistema Poland, gdzie “tak” odpowiedziało 97 proc. z 339 głosujących. Frekwencja w tej spółce wyniosła 56,1 proc. Najwyższy odsetek głosujących – 64,5 proc. załogi – był natomiast w bielskim Magneti Marelli. Za przeprowadzeniem akcji strajkowej opowiedziało się tam 93,1 proc. pracowników biorących udział w głosowaniu. We wszystkich tych spółkach trwało ono od 26 stycznia do 6 lutego 2015.

– Pogotowie strajkowe oznacza, że od dzisiaj rozpoczynamy przygotowania do czynnej akcji strajkowej. Decyzja pracowników jest jednoznaczna. Mają już dosyć tego, że zarząd unika jakichkolwiek poważnych negocjacji na temat podwyżek płac. Strajk to ostateczność, dlatego cały czas jesteśmy gotowi do rozmów. Muszą to być rozmowy o konkretach – podkreśla Wanda Stróżyk, przewodnicząca międzyzakładowej Solidarności FAP.

Równocześnie z ogłoszeniem pogotowia strajkowego NSZZ Solidarność wystąpiła do zarządów wszystkich spółek o natychmiastowe rozpoczęcie rokowań mających na celu rozwiązanie w drodze porozumienia płacowych sporów zbiorowych, trwających od połowy ubiegłego roku. Wezwanie do rozpoczęcia rokowań dotyczy również tyskiego Denso, gdzie w głosowaniu wzięła udział mniej niż połowa zatrudnionych., a tym samym jego wyniki nie są wiążące. Należy jednak podkreślić, że również w tej spółce zdecydowana większość głosujących (68,9 proc.) opowiedziała się za przeprowadzeniem akcji strajkowej.

– Pracodawca w Denso po rozpoczęciu głosowania dał sporej części pracowników podwyżki indywidualne i zaczął zamieniać umowy czasowe na umowy na czas nieokreślony. Samo głosowanie wystarczyło, żeby zaczął się tam normalny dialog z załogą – mówi Wanda Stróżyk. – Liczymy, że w przyszłości ten dialog będzie kontynuowany, bez konieczności sięgania po takie instrumenty, jak referendum strajkowe.

Podwyżek płac zarówno w Fiat Auto Poland, jak i spółkach kooperujących nie było od czterech lat, choć jednocześnie stale rosło obciążenie pracowników zadaniami. Zarząd spółki konsekwentnie unika rozmów na temat wzrostu wynagrodzeń i nie uznawał żądań zgłoszonych w ramach sporu zbiorowego. Takie postępowanie pracodawcy to nic innego jak ignorowanie pracowników, którzy wypracowują stale rosnące zyski. Tylko za lata 2011-13 zyski FAP wyniosły prawie pół miliarda złotych.

– Zyski spółki rosną, a pensje pracowników są takie, jak w 2011. Uważamy, że firma powinna podzielić się zyskami z pracownikami – podkreśla Wanda Stróżyk. – Władze koncernu co chwilę podkreślają, że jesteśmy najlepszym zakładem w Europie, a jednak wciąż zarabiamy kilkakrotnie mniej od pracowników Fiata we Włoszech.

NSZZ Solidarność zawsze walczy o godne warunki pracy oraz sprawiedliwą płacę i właśnie dlatego w styczniu 2015 w Fiat Auto Poland złożono kolejne żądania w trybie sporu zbiorowego. Kwota miesięcznej podwyżki wynagrodzeń została podniesiona do 500 zł. Równocześnie domagamy się m.in. zaprzestania wymagania od pracowników obowiązku zgłaszania tzw. sugestii (dawniej nazywanych wnioskami racjonalizatorskim), który to wymóg sądy pracy w swoich wyrokach wielokrotnie uznawały za bezpodstawny oraz wprowadzenia wymaganych prawem uregulowań związanych z przeciwdziałaniem przypadkom mobbingu i dyskryminacji.
(rd)

Źródło: http://www.solidarnoscfiat.pl/pogotowie-strajkowe.html

Piotr Górny Związkowcem Roku 2014

Piotr Górny, przewodniczący Komisji NSZZ “Solidarność” w spółce Buten Polska, otrzymał tytuł “Związkowiec Roku 2014″, nadany mu przez Zarząd Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność”. Uroczystość wręczenia okolicznościowego dyplomu i towarzyszącej mu statuetki Beskidzkiego Górala odbyła się podczas związkowego spotkania, zorganizowanego 7 lutego 2014 roku w Żywcu z okazji 34. rocznicy zakończenia strajku generalnego na Podbeskidziu.

Poniżej przedstawiamy obszerne fragmenty uzasadnienia decyzji Zarządu Regionu w sprawie przyznania Piotrowi Górnemu tytułu “Związkowca Roku 2014″, odczytanego podczas uroczystości. Piotr Górny jest członkiem “Solidarności” od 1989 roku, a od 1999 roku pełni funkcję przewodniczącego Międzyzakładowej Komisji NSZZ “Solidarność” Finveden-Bulten Polska w Bielsku-Białej. Od wielu kadencji jest delegatem na Walne Zebranie Delegatów Regionu Podbeskidzie, a także członkiem Zarządu Regionu Podbeskidzie. Od lat aktywnie działa w regionalnych i krajowych strukturach branżowych – obecnie pełni funkcje przewodniczącego Regionalnej Sekcji, a także wiceprzewodniczącego Sekcji Krajowej Branży Metalowców NSZZ “Solidarność”.

Od wielu lat pracę związkową z powodzeniem łączy z ofiarną działalnością na rzecz poprawy warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, zarówno w swym zakładzie, jak też w swej branży, na szczeblu regionu i kraju. Prowadzi liczne szkolenia z zakresu bhp dla zakładowych społecznych inspektorów pracy. W 2006 roku był pomysłodawcą i założycielem Klubu Społecznego Inspektora Pracy przy Zarządzie Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność”.

Piotr Górny jest symbolem związkowca, który w codziennej związkowej pracy łączy pasję z rzetelną wiedzą. Jego działalność, determinacja i konsekwencja w działaniu przynoszą wymierne efekty w postaci coraz lepszych, bardziej bezpiecznych warunków pracy w wielu zakładach nie tylko naszego regionu. Nie sposób przecenić tej działalności, która pozwoliła uniknąć wielu dramatów, wielu ludzkich tragedii.

Uhonorowanie Piotra Górnego tytułem “Związkowiec Roku” niech będzie dla niego nie tylko podziękowaniem za dotychczasową pracę, ale także umocnieniem i zachętą do równie aktywnego, jak dotychczas, podejmowania nowych wyzwań dla dobra członków “Solidarności”, dla dobra pracowników naszych zakładów pracy.

Zasłużeni dla “Solidarności”

Podczas uroczystości, zorganizowanej 7 lutego 2014 roku w Żywcu z okazji 34. rocznicy zakończenia strajku generalnego na Podbeskidziu, szereg osób zostało uhonorowanych związkowymi odznaczeniami. Część z nich, mających charakter ogólnopolski, nadał Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ “Solidarność”. Inne zostały nadane decyzją podbeskidzkiego Walnego Zebrania Delegatów. Pragniemy pokrótce przedstawić sylwetki wszystkich uhonorowanych.

W dniu 9 października 2014 roku XXVII Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ “Solidarność” nadał tytuł Zasłużony dla NSZZ “Solidarność” następującym osobom:

1. ks. bp Tadeusz Rakoczy,
2. ks. prałat Zbigniew Powada,
3. Marcin Tyrna.

Biskup Tadeusz Rakoczy pochodzi z Gilowic koło Żywca. Święcenia kapłańskie przyjął 23 czerwca 1963 roku w katedrze na Wawelu z rąk biskupa Karola Wojtyły. W latach 1978-1992 pracował w Polskiej Sekcji Sekretariatu Stanu Stolicy Apostolskiej, będąc jednym z najbliższych współpracowników Ojca Świętego Jana Pawła II.
W marcu 1992 roku został mianowany pierwszym biskupem ordynariuszem nowopowstałej diecezji bielsko-żywieckiej. Funkcję tę pełnił do 16 listopada 2013 roku, gdy przeszedł na emeryturę. Przez cały ten czas biskup Tadeusz Rakoczy okazywał wyjątkową życzliwość dla podbeskidzkiej “Solidarności”: sprawował dla związkowców Msze Święte, wspierał związkowe inicjatywy, w swych homiliach i wystąpieniach propagował idee “Solidarności” w powiązaniu ze społeczną nauką Kościoła, brał udział w organizowanych przez “Solidarność” uroczystościach, regularnie spotykał się z liderami związkowymi. Taką samą otwartą i życzliwą dla “Solidarności” postawę prezentuje także obecnie, będąc już na emeryturze. Biskup Tadeusz Rakoczy jest też patronem organizowanego przez Zarząd Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność” cyklu konferencji “Bez wartości nie ma Solidarności”. Ksiądz Prałat Zbigniew Powada pochodzi z Dębowca koło Skoczowa. Święcenia kapłańskie przyjął 30 marca 1972 roku w Katowicach. W latach 1972-82 był wikarym w parafiach Najświętszego Serca Pana Jezusa w Jastrzębiu Zdroju, św. Antoniego w Rybniku i Wszystkich Świętych w Pszczynie.
We wrześniu 1982 roku został wikarym, a rok później proboszczem parafii św. Mikołaja w Bielsku-Białej, która od 1992 roku jest parafią katedralną diecezji bielsko-żywieckiej. W latach stanu wojennego aktywnie włączył się w organizację pomocy osobom represjonowanym i ich rodzinom. W 1984 roku był pomysłodawcą oraz współorganizatorem Duszpasterstwa Ludzi Pracy przy parafii św. Mikołaja, które stało się miejscem spotkań i współpracy działaczy zdelegalizowanej “Solidarności”. Do dziś pełni funkcję duszpasterza ludzi pracy, a także kapelana podbeskidzkiej “Solidarności” oraz Klubu Inteligencji Katolickiej w Bielsku-Białej. Od wielu lat sprawuje zainicjowane przez siebie comiesięczne Msze Święte w intencji Ojczyzny i “Solidarności”. Marcin Tyrna, od 1959 pracownik Bielskiej Fabryki Maszyn Włókienniczych Befama. 30 sierpnia 1980 roku był współorganizatorem solidarnościowego strajku w Befamie i członkiem Komisji Robotniczej, od września 1980 w “Solidarności”, przewodniczący Komisji Zakładowej i delegat na Walne Zebranie Delegatów Regionu Podbeskidzie, od czerwca 1981 roku członek Prezydium Zarządu Regionu Podbeskidzie.

13 grudnia 1981 roku został internowany, po dwóch tygodniach zwolniony. W latach 1984-1988 wiceprzewodniczący Zakładowej Rady Pracowniczej BFMW Befama. W latach 1989-1992 ponownie został przewodniczącym Komisji Zakładowej i równocześnie pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Zarządu Regionu Podbeskidzie,. W 1992 roku został wybrany przewodniczącym Zarządu Regionu Podbeskidzie NSZZ “Solidarność”, funkcję tę pełnił do czerwca 2014 roku.
W latach 1993-2001 był senatorem RP, w latach 2000-2001 pełnił funkcję wicemarszałka Senatu.
Podbeskidzka “Solidarność”, w latach gdy jej pracami kierował Marcin Tyrna, była i pozostaje jednym z najbardziej aktywnych i sprawnych organizacyjnie regionów na związkowej mapie Polski.

“Zasłużeni dla podbeskidzkiej Solidarności”

W dniu 13 czerwca 2014 roku XII Walne Zebranie Delegatów NSZZ “Solidarność” Regionu Podbeskidzie nadało honorowy tytuł “Zasłużonego dla Solidarności Podbeskidzia” za dotychczasową działalność i szczególne zasługi dla naszego Związku i Regionu następującym osobom:

1. ks. prof. Tadeusz Borutka
2. Alojzy Danel
3. Józef Golonka
4. Edward Kubas
5. Franciszek Piątek
6. Jan Polak
7. Jerzy Zeman.

Ks. prof. Tadeusz Borutka – założyciel i wieloletni dyrektor Instytutu Teologicznego im. św. Jana Kantego w Bielsku-Białej, naukowiec specjalizujący się w katolickiej nauce społecznej; diecezjalny asystent Akcji Katolickiej. Wieloletni wypróbowany przyjaciel podbeskidzkiej “Solidarności”, kaznodzieja i celebrans Mszy Świętych, sprawowanych w czasie związkowych uroczystości, współorganizator i gospodarz cyklu sesji “Bez wartości nie ma Solidarności”.
Alojzy Danel – członek NSZZ “Solidarność” od 1980 roku, wieloletni przewodniczący Komisji Zakładowej Rafinerii Czechowice (obecnie Lotos Terminale S.A.), członek Krajowej Sekcji Przemysłu Chemicznego, delegat na WZD Regionu Podbeskidzie. Z determinacją walczył o byt Rafinerii w czasie transformacji, skutecznie opóźniając procesy restrukturyzacyjne do czasu rozwiązania kwestii pracowniczych.
Józef Golonka – we wrześniu 1980 współorganizator “S” w Zakładach Metali Lekkich Kęty (obecnie Grupa Kęty SA) i członek Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego “S” Regionu Podbeskidzie, od października 1980 wiceprzewodniczący Komisji Zakładowej. Od maja 1981 członek Zarządu Regionu Podbeskidzie. Od 1989 roku przewodniczący KZ ZML i członek Zarządu Regionu. Delegat na WZD wszystkich dotychczasowych kadencji, a w latach 1992-95 delegat na Krajowy Zjazd Delegatów.
Edward Kubas – wieloletni pracownik Fabryki Aparatów Elektrycznych Apena (obecnie GE Power Controls) w Bielsku-Białej; w 1980 współzałożyciel oraz wiceprzewodniczący Komisji Zakładowej, a w 1981 roku jej przewodniczący. 14 grudnia 1981 organizator jednodniowego strajku protestacyjnego w Apenie. Od lutego 1989 przewodniczący “Solidarności” Apeny. Od 1989 członek Zarządu Regionu (w tym również członek Prezydium ZR), od 1991 delegat na Krajowy Zjazd Delegatów “Solidarność”. Wieloletni przewodniczący Regionalnej Sekcji Metalowców.
Franciszek Piątek – długoletni działacz związkowy w Żywieckiej Fabryki Sprzętu Szpitalnego Famed. Członek “Solidarności” od 1980 roku. Od 1994 roku przez trzy kadencje pełnił funkcję sekretarza Komisji Zakładowej, od 2002 przez trzy kadencje był delegatem na Walne Zebranie Delegatów Regionu. Ofiarnie działał w “Solidarności” Famedu w najtrudniejszych dla tej firmy czasach. Obecnie na emeryturze.
Jan Polak – w 1980 roku organizator “Solidarności” w Bielskiej Fabryce Wyrobów Śrubowych Bispol (obecnie spółka Bulten), sekretarz Komisji Zakładowej do 13.12.1981 roku; w latach 1989-1994 wiceprzewodniczący KZ, a w latach 1994-1999 przewodniczący Komisji Zakłaodwej. W latach 1999-2014 członek Prezydium Zarządu Regionu (od 2002 sekretarz ZR); delegat na Walne Zebranie Delegatów Regionu przez wszystkie kadencje od 1981 roku.
Jerzy Zeman – wieloletni pracownik Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Bielsku-Białej, obecnie emeryt. Członek “Solidarności” od 1980 roku, w 1981 roku współzałożycieli “Solidarności” Transportu Prywatnego w regionie Podbeskidzie, w latach 1996-2010 przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ “Solidarność” Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego; delegat na Walne Zebranie Delegatów Regionu, w latach 1998-2006 członek Zarządu Regionu Podbeskidzie; inicjator ufundowania sztandaru “Solidarności” MZK. Zawsze wierny ideałom “Solidarności”.

Spotkanie przewodniczących O/Cieszyn

W dniu 5 lutego br., w siedzibie oddziału NSZZ “Solidarność” O/Cieszyn odbyło się spotkanie przewodniczących reprezentujących zakłady pracy z terenu działania regionu. Gościem spotkania był Burmistrz Miasta Cieszyn Ryszard Macura, nie zabrakło również przewodniczącego ZR Marka Bogusza.

W trakcie zebrania Burmistrz przedstawił sprawy priorytetowe dla miasta, które są obecnie realizowane przez jego urząd. Są to m. in. kwestie komunikacji – węzeł przesiadkowy na Placu Hajduka, ograniczenia emisji CO2 i źródła zanieczyszczeń z tym związane, przedsiębiorczości, inwestycji w sektor produkcyjny a także sprawy ludzi młodych. W czasie dyskusji rozmawiano na temat sytuacji jednostek podlegających Urzędowi Miasta – m. in. bibliotek, Straży Miejskiej, Zakładu Gospodarki Komunalnej. Przewodniczący podziękowali Burmistrzowi za przyjęcie zaproszenia oraz merytoryczną dyskusję. Wyrażona została chęć ponownego spotkania z włodarzem miasta.

Druga część zebrania poświęcona została aktualnej sytuacji związanej z sytuacją na Śląsku oraz ogłoszonym przez Komisję Krajową NSZZ “Solidarność” pogotowiem strajkowym. Informacje dotyczące bieżących planów Związku przedstawił przew. ZR Marek Bogusz , który uczestniczył w spotkaniu sztabu protestacyjnego w Gdańsku.

Koordynator O/Cieszyn
NSZZ “Solidarność”
Michał Marek